(หลันๆ~~~~~ ✨)

หูเล็กกระดิกดุ๊กดิ๊กหลังจากได้ยินเสียงพึมพำ เธอตรงดิ่งเข้าหาอาจารย์สาวพร้อมกระดาษจดเมนูด้วยท่าทางกระตือรือร้น

“สั่งเพิ่มอีกชามเพิ่มเส้นอีกก้อนเลยเด้อค้าา!”

ฟางซินยืนส่ายหางพร้อมสายตาเว้าวอน (กดดันให้สั่งเพิ่ม) อย่างไม่ได้ตั้งใจ ท่านอาจารย์จะสั่งเพิ่มไหมนะ สั่งอีกชามเถอะน้าา

“คุณลูกค้ากินเก่งมากเลย! เดี๋ยวพักดื่มน้ำเก๊กฮวยให้ชื่นใจก่อนเด้อ หรือถ้ายังไม่อิ่มสั่งเพิ่มได้เลย เดี๋ยวฟางซินเพิ่มเส้นให้ด้วยอีกก้อนเลยเด้อค้า”

ฟางซินยื่นแก้วน้ำเก๊กฮวยให้ลูกค้า สังเกตจากหางและสีหน้าคุณลูกค้าคงถูกใจก๋วยเตี๋ยวชามใหญ่น่าดูเลยเน้อ

เสือน้อยกางแขนออกสองข้างพร้อมตอบด้วยน้ำเสียงสดใส

“แต่ความสุขของคนเราเติบโตได้เรื่อย ๆ ด้วยการทานของอร่อย ๆ เลยนะคะ! เพราะงั้นถ้าคุณลูกค้าอยากให้ความสุขตัวใหญ่ขึ้นไปอีกต้องแวะมาทานก๋วยเตี๋ยวร้านเราบ่อย ๆ เด้อ!”

“นี่น้ำเก๊กฮวยสำหรับลูกค้าคนเก่งค้า! ไว้ครั้งหน้าถ้ากลับมาอุดหนุนอีกฟางซินจะเพิ่มเส้นให้เด้อ”

เสือน้อยยื่นแก้วเก๊กฮวยให้ลูกค้าคนเก่งพร้อมยืนปรบมือแปะ ๆ เห็นแบบนี้แต่กินเก่งมากเลยนะเนี่ย!

“ถ้าคุณลูกค้าต้องการห่อกลับบ้านร้านเรามีถุงแกงและหนังยางให้บริการเด้อค้า”

ฟางซินเดินเข้าไปหาพร้อมถุงแกง หนังยางและน้ำเก๊กฮวยในมือ

“ดื่มน้ำเก๊กฮวยเย็น ๆ ให้ซื่นใจก่อนกลับ แล้วไว้ครั้งหน้าถ้าคุณลูกค้ามาอีกฟางซินจะทำชามพิเศษพอดีทานให้เด้อค้า!”

“คุณลูกค้าไม่ต้องกังวลใจไป~ หากทานไม่หมดร้านเราไม่เสียค่าปรับแถมมีบริการห่อกลับบ้านด้วยเด้อ”

ฟางซินถือถุงแกงและหนังยางเข้าหาคุณลูกค้าด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

“ถ้าครั้งหน้าแวะมาอีก ฟางซินจะทำชามพิเศษสำหรับคุณลูกค้าเลยน้า อย่าลืมแวะมาอุดหนุนกันอีกเด้อ!”

“รับออเดอร์แล้ว คุณลูกค้ารอสักครู่เด้อค้า”

ฟางซินเดินไปเก็บถ้วยเดิมกลับมา พอเห็นถั่วงอกนอนอยู่ก้นชามจึงเอ่ยถามด้วยความใส่ใจ

“นี่ค่าคุณลูกค้า! ถ้วยนี้เป็นแบบไม่ใส่ถั่วงอกน้า ฟางซินเห็นว่าถ้วยเมื่อกี้มีถั่วงอกเหลืออยู่เพียบเลย ถ้วยนี้ฟางซินเลยไม่ใส่ถั่วงอกมาล่ะ!!”

“ทานให้อร่อยนะคะ!”
ฟางซินชูนิ้วโป้งให้คุณ

พอเห็นท่าทีฝืนทนจนต้องเรียกเพื่อนเข้าไปช่วย ฟางซินจึงรีบถือถ้วยแบ่งทานและน้ำเก๊กฮวยสองแก้วเข้าชาร์จลูกค้าทันที

“ถ้าทานไม่ไหวไม่ต้องฝืนทานก็ได้ค่ะ! ทางร้านไม่เสียค่าปรับหากกินเหลือ แถมยังมีบริการห่อกลับบ้านด้วยเด้อค้า”

พูดจบก็ชูถุงแกงและหนังยางขึ้นมา จะให้ลุกค้ามีประสบการณ์ที่ไม่ดีกับการทานก๋วยเตี๋ยวไม่ได้เด้อ!

“หน่วยก้านใช้ได้นี่นาา ครั้งหน้าไว้ไปแข่งกินจุที่ร้านหมั่นโถวข้างโรงเรียนกันม้า ถ้าคุณลูกค้าชนะนี่จะยอมให้ทานก๋วยเตี๋ยวฟรีหนึ่งสัปดาห์ไปเลย!”

ฟางซินเอ่ยชวนหลังลูกค้าจัดการก๋วยเตี๋ยวชามยักษ์หมดในไม่กี่นาที ถ้าไปช่วยกันแข่งแบบนี้คงได้กินหมั่นโถวฟรีไปทั้งเดือนแน่ ๆ เลย ฮิ ๆ

“ถ้าทานไม่หมดไม่เป็นไรน้า ทางร้านไม่เสียค่าปรับ แค่อยากให้คุณลุกค้ามีความสุขกับการทานก๋วยเตี๋ยวในทุก ๆ วันค่ะ!”

ฟางซินพูดพร้อมชูถุงแกงเปล่าขึ้นมา

“หรือถ้าอยากห่อกลับบ้าน ทางร้านมีถุงแกงและหนังยางให้บริการด้วยเด้อค้า”

“ลูกซิ้นหน้าเสื้อน่ารักใช่ไหมล้า กินเยอะ ๆ เลยน้า ไม่พอสั่งเพิ่มได้นะ มีให้สั่งลูกซิ้นลวกแยกด้วย”

ฟางซินลิ้นพันหลุดพูดภาษาถิ่นโดยไม่รู้ตัว ในมือถือใบเมนูขึ้นมาขายของกินเล่นเพิ่มแบบยอดนักขายตัวจริง

ฟางซินถือใบเมนูขึ้นมาร่ายรายชื่อลูกชิ้นในร้านอย่างคล่องแคล่วราวกับท่องคถาค่ายกลบางอย่าง

“รับทราบค่าคุณลูกค้า! ลูกชิ้นที่ร้านมีตอนนี้จะมี ลูกชิ้นหมู ลูกชิ้นเนื้อ ลูกชิ้นปลา ลูกชิ้นหน้าการ์ตูน รูปปลา รูปเสือ รูปมังกร รูปแมว รูปสุนัข รูปกระต่าย รูปหมู รูปปลาหมึก รูปสิงโต รูปหมาป่า “

พูดจบก็หยิบสมุดฉีกขึ้นมาเตรียมจดออเดอร์ของลูกค้าด้วยสีหน้าเบิกบาน

“งั้นลองเป็นเมนูกล่องสุ่มสุดพิเศษล็อคไซส์ชามจากทางร้านดูไหมค่ะ! เมนูนี้สำหรับลูกค้าที่เลือกไม่ได้จะได้ลองชิมก๋วยเตี๋ยวที่หลากหลายแบบไม่ต้องคิดให้ปวดหัวเลยเด้อ”

ฟางซินหยิบกล่องกระดาษแปะป้าย ‘XXL’ (ที่พึ่งทำเสร็จสด ๆ ร้อน ๆ) เสือน้อยเขย่ากล่องสุ่มสองสามทีก่อนจะหยิบเมนูพิเศษขึ้นมา

“คุณลูกค้ากินเก่งมากเลย! เดี๋ยวพักดื่มน้ำเก๊กฮวยให้ชื่นใจก่อนเด้อ หรือถ้ายังไม่อิ่มสั่งเพิ่มได้เลย เดี๋ยวฟางซินเพิ่มเส้นให้ด้วยอีกก้อนเลยเด้อค้า”

ฟางซินยื่นแก้วน้ำเก๊กฮวยให้ลูกค้า สังเกตจากหางและสีหน้าคุณลูกค้าคงถูกใจก๋วยเตี๋ยวชามใหญ่น่าดูเลยเน้อ

เสือน้อยกางแขนออกสองข้างพร้อมตอบด้วยน้ำเสียงสดใส

“แต่ความสุขของคนเราเติบโตได้เรื่อย ๆ ด้วยการทานของอร่อย ๆ เลยนะคะ! เพราะงั้นถ้าคุณลูกค้าอยากให้ความสุขตัวใหญ่ขึ้นไปอีกต้องแวะมาทานก๋วยเตี๋ยวร้านเราบ่อย ๆ เด้อ!”