Yanıt belli aslında. Sanatçılar korkmayıp daha çok ses verse her şey değişir. Bu adaletsizlik ancak o zaman son bulabilir.

Bu koşullarda korku gayet anlaşılır bir duygu ama korkuya cesaret eşlik etmediğinde maalesef daha korkunç koşulların önü açılıyor.

Ayşe Barım'a istenen cezanın maddi dayanağı olmadığı aşikar. Zaten ikna etmeye çalışmıyorlar. Aksine, ne kadar adaletsiz olabileceklerini göstermek ve bu yolla sanatçıları korkutup susturmak istiyorlar.
Peki buna karşı ne yapılabilir? Bu adaletsizlik nasıl son bulabilir? +

CHP daha önce de kapatıldı. Ecevit DSP yi kurdu. (Sadece bilgi)

Hala öyle aslında ama en azından şimdi çevremizde bizim gibi düşünen daha çok insan var gibi geliyor…

Çok ama çok iyi bir belgesel. Yakın tarihimizi, unuttuğumuz olaylar arasındaki bağlantıyı çok iyi ortaya koyuyor. Benim için en önemli olan bilgiyi/olayı manipüle etmeden olduğu gibi vermesi. Ama evet mutsuzum.

Zaten konuşamıyoruz başka bişey. Annemi arıyorum aynı konu. En sevdiğim arkadaşımı arıyorum, normalde 1 saat konuşurduk ve gülmekten mahvolurduk, şimdi yaşanan rezillikleri konuşabiliyoruz sadece ve üzgün bir şekilde kapatıyoruz telefonu.