คินิชไม่ชอบสายฝน
ไม่ใช่ว่ามีความหลังหรือความเกลียดชัง พูดให้ถูกคือเขาไม่ชอบความชื้นที่มาพร้อมกับสายฝนต่างหาก แม้ว่าเม็ดฝนจะเป็นต้นตอของสายน้ำที่มอบชีวิตให้แก่มนุษย์และธรรมชาติ แต่ถ้าเสื้อผ้าของเขาต้องเปียกชุ่มไปด้วยน้ำทุกครั้งหลังสายฝนพรำ เลือกได้เขาก็ไม่ใคร่อยากเจอฝนบ่อยนัก
ก่อนเจอกับอาฮาว คินิชเคยรับคำขอจากนักวิจัยมรดกยุคซอเรียนอยู่หลายครั้ง พวกเขาเหล่านั้นต่างให้คำนิยามมังกรเป็นสิ่งมีชีวิตที่แม้จะสูงส่งและยิ่งใหญ่ ทว่าก็ไร้ซึ่งความละเอียดอ่อนและหยาบกระด้าง ซ้ำยังมีนิสัยหวงถิ่นและสิ่งของที่พวกมันครอบครองเอาไว้เป็นอย่างมาก
คินิชคิดว่านั่นดูเป็นคำวิจารณ์มากกว่าคำนิยาม
ก่อนเจอกับอาฮาว คินิชเคยรับคำขอจากนักวิจัยมรดกยุคซอเรียนอยู่หลายครั้ง พวกเขาเหล่านั้นต่างให้คำนิยามมังกรเป็นสิ่งมีชีวิตที่แม้จะสูงส่งและยิ่งใหญ่ ทว่าก็ไร้ซึ่งความละเอียดอ่อนและหยาบกระด้าง ซ้ำยังมีนิสัยหวงถิ่นและสิ่งของที่พวกมันครอบครองเอาไว้เป็นอย่างมาก
คินิชคิดว่านั่นดูเป็นคำวิจารณ์มากกว่าคำนิยาม
“เนอวิลเลต!”
เขาหันไปหาตามเสียงเรียก ก่อนที่ใบหน้าของเขาจะถูกปกคลุมด้วยฟองสบู่นุ่มที่มาจากสิ่งมีชีวิตพลังงานธาตุน้ำที่มีรูปลักษณ์คล้ายกับม้าน้ำในมือของฟูริน่า
“เซอร์ไพรส์!”
เธอกล่าวด้วยรอยยิ้มสดใสไปถึงแววตา ขณะที่เนื้อตัวของเนอวิลเลตเปียกชุ่มตั้งแต่เส้นผมไปจนถึงเสื้อผ้าด้วยฟองสบู่
“เนอวิลเลต!”
เขาหันไปหาตามเสียงเรียก ก่อนที่ใบหน้าของเขาจะถูกปกคลุมด้วยฟองสบู่นุ่มที่มาจากสิ่งมีชีวิตพลังงานธาตุน้ำที่มีรูปลักษณ์คล้ายกับม้าน้ำในมือของฟูริน่า
“เซอร์ไพรส์!”
เธอกล่าวด้วยรอยยิ้มสดใสไปถึงแววตา ขณะที่เนื้อตัวของเนอวิลเลตเปียกชุ่มตั้งแต่เส้นผมไปจนถึงเสื้อผ้าด้วยฟองสบู่
ทุกสิ่งล้วนถูกกำหนดให้ดับสูญเมื่อเวลามาถึง
เพียงแต่เวลาแห่งจุดจบของมนุษย์และอมนุษย์นั้นไม่เท่ากัน
อายุขัยมากที่สุดของมนุษย์คือ 100 ปีขณะที่เหล่าอมุษย์ทั้งหลายเฉกเช่นมังกร หรือเทพนั้นอาจอยู่ได้เป็นพันเป็นหมื่นปีโดยไม่แก่ไม่ตายแบบมนุษย์
ทว่าฟูริน่าเป็นเพียงมนุษย์ไม่กี่คนที่เป็นข้อยกเว้นกฎเกณฑ์ที่สวรรค์ลิขิต
ทุกสิ่งล้วนถูกกำหนดให้ดับสูญเมื่อเวลามาถึง
เพียงแต่เวลาแห่งจุดจบของมนุษย์และอมนุษย์นั้นไม่เท่ากัน
อายุขัยมากที่สุดของมนุษย์คือ 100 ปีขณะที่เหล่าอมุษย์ทั้งหลายเฉกเช่นมังกร หรือเทพนั้นอาจอยู่ได้เป็นพันเป็นหมื่นปีโดยไม่แก่ไม่ตายแบบมนุษย์
ทว่าฟูริน่าเป็นเพียงมนุษย์ไม่กี่คนที่เป็นข้อยกเว้นกฎเกณฑ์ที่สวรรค์ลิขิต
เนอวิลเลตมักจะตื่นนอนทันทีที่แสงอาทิตย์ยามเช้าลอดผ่านหน้าต่างในห้องมืดสลัว
หากยังเป็นเมื่อก่อนเขาคงจะลุกจากเตียงไปสะสางงานเอกสารที่ยังทำไม่เสร็จต่อจากเมื่อคืน แต่ตอนนี้เขาเลือกจะยังนอนอยู่บนเตียง ลอบมองใบหน้ายามหลับใหลของคนที่นอนอยู่ข้างกายตลอดทั้งคืน จนทั้งห้องสว่างจ้าเขาถึงจะลุกออกไป ไม่ลืมที่จะนำผ้าห่มและตุ๊กตาที่กองหล่นอยู่บนพื้นกลับไปวางไว้ที่เดิม
เนอวิลเลตมักจะตื่นนอนทันทีที่แสงอาทิตย์ยามเช้าลอดผ่านหน้าต่างในห้องมืดสลัว
หากยังเป็นเมื่อก่อนเขาคงจะลุกจากเตียงไปสะสางงานเอกสารที่ยังทำไม่เสร็จต่อจากเมื่อคืน แต่ตอนนี้เขาเลือกจะยังนอนอยู่บนเตียง ลอบมองใบหน้ายามหลับใหลของคนที่นอนอยู่ข้างกายตลอดทั้งคืน จนทั้งห้องสว่างจ้าเขาถึงจะลุกออกไป ไม่ลืมที่จะนำผ้าห่มและตุ๊กตาที่กองหล่นอยู่บนพื้นกลับไปวางไว้ที่เดิม
แชะ!
“เห๋ ที่แท้ก็เป็นงี้นี่เอง มิน่าทุกคนถึงได้พากันชอบ… อะ!”
เงาสูงบดบังทาบทับร่างเล็ก ก่อนกล้องในมือจะถูกหยิบออกจากมือ ฟูริน่าหัวเราะแห้ง ขณะเนอวิลเลตที่ยึดกล้องไว้ในมือจ้องมองมาด้วยแววตาขอคำอธิบาย
“เราแค่ถ่ายรูปเอง ไม่เห็นต้องทำหน้าดุใส่เลยนี่นา!”
“การถ่ายโดยพละการแบบนี้เรียกว่าการแอบถ่าย คุณฟูริน่า”
แชะ!
“เห๋ ที่แท้ก็เป็นงี้นี่เอง มิน่าทุกคนถึงได้พากันชอบ… อะ!”
เงาสูงบดบังทาบทับร่างเล็ก ก่อนกล้องในมือจะถูกหยิบออกจากมือ ฟูริน่าหัวเราะแห้ง ขณะเนอวิลเลตที่ยึดกล้องไว้ในมือจ้องมองมาด้วยแววตาขอคำอธิบาย
“เราแค่ถ่ายรูปเอง ไม่เห็นต้องทำหน้าดุใส่เลยนี่นา!”
“การถ่ายโดยพละการแบบนี้เรียกว่าการแอบถ่าย คุณฟูริน่า”
เนอวิลเลตเป็นคนนอนน้อยหรือพูดอีกอย่างคือเขาไม่จำเป็นต้องพักผ่อนด้วยการนอนแบบมนุษย์
เดิมทีมังกรก็ไม่ได้นอนกันเป็นปกติ แม้จะจุติใหม่ในร่างมนุษย์แต่เนอวิลเลตก็ยังเป็นมังกร เพราะงั้นนิสัยของเขาหลายอย่างจึงเหมือนมังกรมากกว่ามนุษย์ เขาจึงมักจะทำงานโต้รุ่งแต่ทุกครั้งที่ถูกจับได้ว่าทำงานไม่หลับไม่นอน เธอก็จะมาโผล่มาตรงหน้าเนอวิลเลตเพื่อลากเขาไปพักผ่อน
เนอวิลเลตเป็นคนนอนน้อยหรือพูดอีกอย่างคือเขาไม่จำเป็นต้องพักผ่อนด้วยการนอนแบบมนุษย์
เดิมทีมังกรก็ไม่ได้นอนกันเป็นปกติ แม้จะจุติใหม่ในร่างมนุษย์แต่เนอวิลเลตก็ยังเป็นมังกร เพราะงั้นนิสัยของเขาหลายอย่างจึงเหมือนมังกรมากกว่ามนุษย์ เขาจึงมักจะทำงานโต้รุ่งแต่ทุกครั้งที่ถูกจับได้ว่าทำงานไม่หลับไม่นอน เธอก็จะมาโผล่มาตรงหน้าเนอวิลเลตเพื่อลากเขาไปพักผ่อน
ห้องพักของฟูริน่าอยู่ชั้นบนสุดของพระราชวังเมอร์โมเนีย
ส่วนห้องของเนอวิลเลตอยู่ชั้นรองลงมา เผื่อมีเหตุอะไรจะได้ให้ความช่วยเหลือทันเวลา
เนื่องจากในอดีตเคยมีคนปีนขึ้นไปบนยอดของพระราชวังเพื่อลอบเข้าไปยังห้องพักของฟูริน่าในยามวิกาล หลังเนอวิลเลตจับตัวคนร้ายได้ เขาก็สั่งให้ดำเนินการส่งตัวคนร้ายไปยังคุกใต้น้ำเมโรพิดในทันทีโดยไม่มีการพิพากษา
ห้องพักของฟูริน่าอยู่ชั้นบนสุดของพระราชวังเมอร์โมเนีย
ส่วนห้องของเนอวิลเลตอยู่ชั้นรองลงมา เผื่อมีเหตุอะไรจะได้ให้ความช่วยเหลือทันเวลา
เนื่องจากในอดีตเคยมีคนปีนขึ้นไปบนยอดของพระราชวังเพื่อลอบเข้าไปยังห้องพักของฟูริน่าในยามวิกาล หลังเนอวิลเลตจับตัวคนร้ายได้ เขาก็สั่งให้ดำเนินการส่งตัวคนร้ายไปยังคุกใต้น้ำเมโรพิดในทันทีโดยไม่มีการพิพากษา