พักผ่อนเยอะๆนะคะคุณกาน💖💕

สึนะในวัยผู้ใหญ่จงใจยั่วอารมณ์ตัวเองในวัยเด็กขึ้นมา เพราะเจ้าตัวรู้ดีว่าเด็กตรงหน้าคิดที่จะทำอะไรต่อไป

"ผมไม่ได้ทำเพื่อคุณ!!! ให้ตายเถอะ! น่าโมโหชะมัดเลย!!!" สิ้นเสียงที่สึนะในวัย 14 ปีพูดออกมา ไฟธาตุนภาก็ถูกจุดติดขึ้นมาจนลุกท่วมตัวไปหมด

"มาดูกันว่าผู้ใหญ่ที่เอาแต่นอนรอในแคปซูลอย่างเดียว!!! จะสามารถเอาชนะผมได้ไหม!!!" (41)

คำพูดนั้นของอิโยะก็ยังคงวนเวียนอยู่ในห้วงความคิดของเอโกะไม่ไปไหน และในที่สุดเอโกะก็ตัดสินใจสงบศึกกับโนอา แล้วก็ใช้กองทัพของโนอามาสร้างความสงบสุขให้กับจักรวาลนี้ เพื่อความสุขของโยอิจิโดยเฉพาะ

"จินปาจิซังคะ ฉันคุยกับโยอิจิคุงเสร็จแล้วนะคะ..." (338)

'ไม่เป็นไรนะซาสึเกะ เดี๋ยวคราวนี้พ่อจะเป็นคนปกป้องพวกลูก ๆ เอง คืนนี้ไปนอนที่บ้านนารูโตะนะ คอยดูแลนารูโตะคุงให้ดีนะซาสึเกะ' ซึ่งตัวซาสึเกะเองก็สามารถเข้าใจความหมายแฝงที่พ่อตัวเองต้องการจะสื่อออกมาได้ทั้งหมดเลย

'ครับพ่อ ไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องนี้เลย' (687)

"นายเองก็ไม่มีสิทธิพูดอะไรออกมาเหมือนกัน เพราะสึนะในยุคฉันเป็นคนที่ข้ามเวลามาจัดการปัญหาของพวกนายให้ เพราะฉะนั้นสึนะในยุคฉันมีสิทธิที่จะพูดออกมาได้ทุกอย่าง

แล้วพวกนายก็ทำได้เพียงแค่การยืนฟังอยู่เฉย ๆ เท่านั้นด้วย" ยามาโมโตะพูดแทรกตัวเองในวัยผู้ใหญ่ขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่นิ่งสนิท (22)

"ขอโทษ ฉันตัดสินใจพลาดเอง พวกนายถึงต้องข้ามเวลามาสู้แทนพวกฉันแบบนี้ แต่---

"แต่อะไรอีก ทำไมพวกผู้ใหญ่ถึงได้ชอบขอโทษแบบมีเงื่อนไขกันนัก วองโกเล่หล่อหลอมอะไรให้คุณกันแน่

ให้ตายเถอะ โกคุเดระ ยามาโมโตะ ทำไมฉันถึงได้โตมาเป็นผู้ใหญ่แบบนี้ไปได้เนี่ย ขัดใจชะมัดเลย!" (10)

'ใจเย็น ๆ เราต้องช่วยพ่อกับแม่ให้ได้ ต้องช่วยให้ได้...' อิซางิพยายามคิดสะกดจิตตัวเองขึ้นมาซ้ำ ๆ และเมื่อเจ้าตัวมีความกล้ามากขึ้นแล้ว อิซางิถึงได้ตัดสินใจเปิดประตูเข้าไปข้างใน

"อ้าว กลับมาเร็วกว่าที่คิดอีกนะเนี่ยโยอิจิ" เป็นเสียงของเอโกะที่ดังขึ้นมาในขณะที่เจ้าตัวกำลังนอนหนุนตักของอิโยะอยู่ (320)

อิซางิหันไปถามชาร์ลขึ้นมาอย่างสงสัย เพราะตั้งแต่ที่ได้รู้จักกับไคเซอร์มา อิซางิก็ไม่เคยเห็นอีกฝ่ายเครียดได้ถึงขนาดนี้มาก่อนเลยจริง ๆ แต่ยังไม่ทันที่ชาร์ลจะได้ตอบอะไรออกมา ไคเซอร์ก็เดินเข้ามาพูดกับอิซางิว่า

"โยอิจิ ทำใจดี ๆ ไว้นะ เอโกะฝากโนอามาบอกนายว่า ถ้านายไม่ยอมกลับไป นายจะไม่ได้กลับไปเห็นพ่อแม่ที่บ้านของนายอีกโยอิจิ..." (309)

"...เพราะฉะนั้นคราวนี้พวกมันนั่นแหละที่จะต้องเป็นฝ่ายเสียสละบ้าง แล้วผมก็จะไม่ยอมให้มีการสูญเสียแบบนั้นเกิดขึ้นมากับครอบครัวของเราอีกต่อไป"

ยิ่งได้ยินในสิ่งที่มินาโตะพูดออกมาเท่าไหร่ มันก็ยิ่งทำให้รอยยิ้มของคุชินะดูน่ากลัวมากยิ่งขึ้น

"ถ้าอย่างนั้นในช่วงที่นารุจังกับซาสึเกะคุงไม่อยู่ พวกเรามาช่วยกันกำจัดตัวแปรที่จะทำให้พวกเราเกิดการสูญเสียขึ้นมาดีกว่ามินาโตะ~" (677)

ชิโด้แกล้งพูดประชดออกไป แต่รินกลับเดินไปหยิบข้าวกับกับข้าวที่มีแต่ส่วนผสมธัญพืชมานั่งกินจริง ๆ เสมือนกับว่าเจ้าตัวต้องการประชดชิโด้ไปด้วยในตัว

"เออดี อกหักแบบรักสุขภาพ แกจะได้แข็งแรง ๆ หัวใจจะได้แกร่งดุจหินผา ต่อให้อกหักติดกันอีก 10 ครั้งก็ไม่สะเทือน" (213)

เริ่ดเกินคุนกานนน น่ารักกก

หัวใจของคุชินะค่อย ๆ เต้นถี่ระรัวขึ้นมาเรื่อย ๆ เพราะเธอรู้ดีว่าสิ่งที่พวกชาวบ้านรู้ในตอนนี้ มันก็เป็นเพียงแค่สิ่งที่สามีของเธออยากให้รู้เท่านั้น

'อ่า ตายแล้วสินะ มินาโตะนี่แย่ชะมัดเลย ไม่เห็นจะชวนเราสักคำ' และถึงแม้ว่าภายในใจของคุชินะจะคิดขึ้นมาแบบนี้ แต่ปากของเธอยังคงพูดเสียใจออกไปอยู่ดี (667)

ว่าแล้วรินก็เตรียมที่จะพลิกตัวหนีไปอีกทาง แต่ทว่าสิ่งที่ซาเอะพูดขึ้นมาต่อจากนั้น มันก็ถึงกับทำให้รินหันตัวกลับมาที่เดิมเลยทันที

"อิซางิ โยอิจิ คือสายเลือดแท้ของตระกูลอิซางิจริง ๆ แล้วนายจำเรื่องคำทำนายลับเมื่อ 50 กว่าปีก่อนได้ไหมริน

อิซางิ โยอิจิ คือคนในคำทำนายนั้นเลย" (277)

แต่พอไคเซอร์หยิบมีดโบราณขึ้นมากรีดลงไปที่ปลายนิ้วตัวเอง วินาทีนั้นอิซางิจึงรู้ตัวแล้วว่าชีวิตอันแสนสงบสุขที่อิซางิใฝ่ฝันหามาโดยตลอด มันก็จะเป็นเพียงแค่ความฝันที่ไม่มีวันเป็นจริงของอิซางิตลอดไป

'แม่ง ทำไมชีวิตเราถึงจะต้องมาผูกติดกับพวกมันด้วยเนี่ย น่าหงุดหงิดจริง ๆ เลย' (267)

ทั้ง ๆ ที่ผมอุตส่าห์ไว้ใจให้ดูแลนารูโตะคุงแท้ ๆ แต่เขาก็ยังดูแลแบบทิ้ง ๆ ขว้าง ๆ จนนารูโตะคุงต้องย้อนเวลากลับมาหาผมแบบนี้..."

ในตอนนั้นฟุงาคุก็สัมผัสได้ถึงความแค้นที่มันกำลังแผ่ออกมาจากตัวของมินาโตะ แต่แทนที่ฟุงาคุจะห้ามปรามออกไป เจ้าตัวกลับสนับสนุนในสิ่งที่มินาโตะเพิ่งจะตัดสินใจไปแทน

"จะให้ผมช่วยวางแผนจัดฉากว่ารุ่นที่ 3 มีเรื่องบาดหมางกับดันโซเลยไหมครับท่านรุ่นที่ 4" (657)

แล้วอิโยะก็ตัดสินใจร้องเพลงกล่อมเด็กที่เธอชอบร้องให้โยอิจิฟังขึ้นมาพร้อมกับเอื้อมมือไปลูบหัวจินปาจิเบา ๆ อย่างอ่อนโยน

และจินปาจิก็ค่อย ๆ สงบลงจนอิซเซย์สามารถจับตัวคนเด็กกว่าให้มานอนหนุนตักของอิโยะได้ง่าย ๆ โดยที่จินปาจิไม่ได้ดิ้นหนีไปไหนอีก

"ขอผมอยู่แบบนี้ต่ออีกสักพักนะครับ" ว่าแล้วจินปาจิก็หันหน้าเข้าหาตัวอิโยะก่อนที่จะกอดอิโยะเอาไว้แน่น (258)

ถ้าหากว่าตอนนั้นมีใครสักคนในตระกูลเอโกะคิดได้ จินปาจิก็คงจะไม่เลือกทางนี้...

'อ้อ แล้วนับตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป พวกแกที่มีตำแหน่งในกองทัพทั้งหมด ก็จะถูกปลดออก

และพวกแกทุกคนถูกขับไล่ให้ไปอยู่ที่ชายแดนโดยไม่มีข้อยกเว้น แล้วก็อย่าเพิ่งรีบตายล่ะ รอดูความเฟื่องฟูของตระกูลอิซางิที่มาจากสายเลือดแท้ของตระกูลหลักกันก่อนล่ะ' (215)

"อกหักครั้งแรกก็เจ็บแบบนี้แหละ แต่ไม่เป็นไร เพราะฉันเตรียมน้ำใบบัวบกแก้ช้ำในเอาไว้ให้พวกแกแล้ว

ส่วนนี่ก็เมนูที่มีธัญพืชเป็นส่วนผสมหลัก ซึ่งเหมาะกับนก เอ้ย เหมาะกับสุขภาพของพวกแกทุกคนในตอนนี้แบบมาก ๆ เลย

ฮ่าฮ่าฮ่า มัวแต่ขัดขากันเอง สมน้ำหน้าจริง ๆ" (203)

นารูโตะจึงยืนนิ่งอยู่สักพัก ก่อนที่จะพูดออกไปทั้งน้ำตาว่า

"ตอนที่นายยังไม่มาโลกนี้ ฉันก็คิดที่จะไปช่วยตระกูลของนายเหมือนกันนั่นแหละ!

แล้วตัวฉันในโลกนี้ก็ไม่ใช่ร่างสถิตของเก้าหางอีกแล้วนะ เพราะฉะนั้นกาอาระในโลกนี้ก็จะไม่มีทางดึงตัวเองออกมาจากความมืดมิดได้อีกเลย

ให้ฉัน---

"งี่เง่า คิดว่าตัวเองเป็นฮีโร่คอยกอบกู้โลกรึไง แม่ง ถ้าแกจะไป ฉันก็จะไปกับแกด้วยนารูโตะ" (645)

เพราะยังไงพวกเขาก็มีสายเลือดเดียวกัน พวกคุณก็คือครอบครัวของผมเหมือนกัน

ตายจริง นี่ผมเผลอพูดเสียงแข็งออกไปบ้างก็ต้องขอโทษด้วยนะครับ แต่ผมก็ยังยืนยันคำเดิมจริง ๆ ว่า

พวกคุณไม่ต้องกลัวนะครับ เพราะผมจะไม่ทำร้ายพวกคุณอย่างแน่นอน แล้วอีก 3 วันผมก็จะส่งคนมารับพวกคุณไปอยู่ที่คฤหาสน์ด้วยกันนะครับ รบกวนช่วยไปอยู่กับผมทีนะครับ" (203)

ก่อนที่จะเดินตามเจ้านายตัวดีไปที่ห้องครัว

"วันนี้ทำเป็นสลัดผักโรยธัญพืช ข้าวสวยก็หุงกับธัญพืชไปด้วยนะ แล้วก็มีเทมปุระผักรวมมิตร ซุปผักรวมใส่ธัญพืชไปด้วย

ผลไม้ก็ขอเอาเป็นกล้วยกับแตงโมก็แล้วกัน แล้วก็อย่าลืมเอาธัญพืชมาโรยหน่อยล่ะ

อ้อ ทำธัญพืชบาร์มาด้วยนะ พวกนก เอ้ย พวกเด็ก ๆ จะได้มีขนมกินด้วย ฮ่าฮ่าฮ่า" (194)

"แต่ถ้ามากินติดต่อกันตามระยะเวลาที่ผมเขียนลงไปจนครบ 10 สูตร พวกมันก็จะตายอย่างทรมาน

ฟุงาคุซังช่วยวางยาพวกมันให้ถึงสูตรที่ 9 ทุก ๆ สามเดือนทีนะครับ เผื่อพวกมันคิดไม่ซื่อกับพวกเด็ก ๆ พวกเราก็จะได้จัดการพวกมันได้เลยทันที

แล้วผมขอรบกวนให้ฟุงาคุซัง ช่วยสืบหาว่ามาดาระกับเซ็ทสึคือใครมาด้วยนะครับ" (635)

"กว่าจะเจอ! นี่เนส ทีหลังก็ช่วยหาที่ซ่อนให้มันรกรุงรังน้อย ๆ ลงหน่อย แล้วนี่โยอิจิยังไม่ตื่นอีกเหรอ นานแล้วนะ"

ไคเซอร์พูดบ่นขึ้นมาอย่างไม่ค่อยจะจริงจังสักเท่าไหร่นัก แล้วเจ้าตัวก็เดินตรงเข้าไปหาเนสกับอิซางิด้วยสีหน้าที่แสดงออกได้ถึงความโล่งอก

"แต่ก็ดีแล้วล่ะที่---เดี๋ยวนะ! เนส นี่นายทำสัญญาเลือด 3 หยดกับโยอิจิงั้นเหรอ?" (174)