یوسف از چاهِ دغا خواب تو را می‌دیده‌ست
نوح  از آب به‌جز نام تو را نشنیده‌است
صوتِ داوود به غوغای تو می‌پیچیده‌ست
نور تو بر ید بیضا ز ازل تابیده‌است

پای شوکت همه در پیش تو لنگ آمده‌است
باز یونس به فراچنگِ نهنگ آمده‌است

آسمان صیحه زند: کای مهِ امًید! مرو
زهره فریاد زند: خانه‌ی خورشید! مرو
بغضِ کیوان شکند: چشمه‌ی ناهید! مرو
اشک بهرام چکد: نغمه‌ی جاوید! مرو

آسمان با مه و خورشید به جنگ آمده‌است
صبر کن، بار مبند آنِ درنگ آمده‌است