Elmir Əlizadə Jr.
banner
benyazarelmir.bsky.social
Elmir Əlizadə Jr.
@benyazarelmir.bsky.social
About cities⬇️
@cityelmir.bsky.social
Pinned
Soyuq əllər, isti ürək ☕
Soyuq əllər, isti ürək ☕
December 31, 2025 at 11:49 AM
📚🍂O axşam görüşdük — səssiz bir parkda, yarpaqlar ayağımızın altında xışıldayırdı. Sən ağacın altında dayanmışdın, əllərin titrəyirdi. Mən yaxınlaşanda gülümsədin, amma o gülümsəmədə artıq məni yox idi.
December 31, 2025 at 11:47 AM
📚Sən uzaqlaşmağa çoxdan başlamışdın, sadəcə mən gec hiss etdim. Cavabsız mesajlar, gecikmiş zənglər, bir anda dəyişən səs tonun. əvvəl “yorğunam” deyirdin, sonra “işim çoxdur”, ən sonda isə sadəcə “bilmirəm” dedin.
December 31, 2025 at 11:47 AM
📚🚂 Qatar fit verdi, sanki ürəyimi yarırdı. O, pencəyinin cibindən bir bilet çıxarıb mənə baxmadan uzaqlaşdı. Mən isə bircə kəlmə deyə bilmədim: – Getmə. Söz boğazımda ilişdi, göz yaşlarım sükutun içində axdı.
December 31, 2025 at 11:47 AM
📚 Bir vaxtlar hər gecə ondan mesaj gəlirdi: "Yaxşı yat ❤️". İndi telefon susur, amma mən hələ də ekranı işıqlanacaq deyə baxıram. Bəzən mesajlar bitəndə, insan özü də sanki bitir.
December 31, 2025 at 11:46 AM
📚 O, qapını sakitcə örtdü. Heç bir söz demədi. Sadəcə baxışlarıyla “keçmiş olsun” dedi – elə bil sevgi xəstəlik idi, sağalıb bitməliydi. Mən isə qapının o səssiz bağlanma səsini uzun illər qulağımda daşıdım.
December 31, 2025 at 11:46 AM
📚Evin kitab rəfləri ilə dolu otaqda tək oturmuşdu. Kitablar onun dostları idi; səhifələrdə sükutun səsi vardı. Hər hekayə, hər roman ona başqa dünyalar açır, amma o dünyalarda da yalnız qaldığını hiss edirdi.
December 31, 2025 at 11:45 AM
📚☕Yağış pəncərəyə düşürdü. Mən qucağımda bir fincan çayla səni gözləyirdim. Hər damla sanki sənin addımlarının səsi idi, amma sükut yalnızlığı xatırladırdı. Çaydan gələn buxar üzümə toxunanda sanki sənin nəfəsin buradaymış kimi hiss etdim.
December 31, 2025 at 11:45 AM
📚Yağış sakitcə yağırdı. Küçənin səsində bir tək addımların səsləri eşidilirdi Əşrəfin addımları. Əlində köhnə bir çətir, cibində isə bir məktub vardı – heç vaxt göndərə bilmədiyi məktub.
December 31, 2025 at 11:44 AM
📚💔 O, illər sonra köhnə bir məktub tapdı. İçində yalnız “Məni unutma” yazılmışdı. O zamanlar cavab verməmişdi, indi isə çox gec idi. Məktubun kağıdı əllərində qırılırdı, amma qəlbindəki yaralar hələ də açıq qalırdı.
December 31, 2025 at 11:43 AM
Nə yaxşı ki bütün dünyada nifrət qazanan lənətə gəlmiş yəhudilərin Bakıda ki şeytanlar konfransı baş tutmadı.
December 31, 2025 at 11:43 AM
📚Yağışdan sonra parkda tək oturmuşdu. Ətrafda yalnız islanmış yarpaqlar və uzaqda qaçan bir uşaq səsi vardı. O, öz gəncliyini xatırladı – o vaxtlar tək qalmaq seçim idi, indi isə vərdiş olmuşdu.
December 31, 2025 at 11:42 AM
📚Zərfin üzərindəki ünvan artıq mövcud deyildi. O, illər əvvəl yazdığı məktubu tapdı, amma göndərməyə artıq kimsə yox idi. Kağız saralmış, sözlər isə hələ də canlıydı. Yalnızlıq bəzən göndərilməmiş məktub kimidir – içində çox şey var, amma heç kim oxumur.
December 31, 2025 at 11:42 AM
📚Otağın pəncərəsindən gələn külək pərdələri yavaşca tərpədirdi. Divardakı saatın səsi evin tək nəfəsiydi. O, hər gün eyni stulda oturub kiminləsə danışırmış kimi susurdu. Yalnızlıq bəzən sakitlik kimi görünür, amma içində qışqırıq gizlənir.
December 31, 2025 at 11:42 AM
📚 Əşraf yerə düşən yarpağı cibinə qoydu. Ruya ilə son dəfə bu ağac altında görüşmüşdü. Bəzən insanlar da yarpaqlar kimidir – bir dəfə düşdülərmi, geri dönmürlər.
December 31, 2025 at 11:41 AM
📚Evin qarşısındakı köhnə poçt qutusunda heç vaxt məktub olmazdı. Amma o hər səhər yenə baxırdı. Çünki ümid bəzən gəlməyən məktubların içində gizlənir.
December 31, 2025 at 11:41 AM
📚Küçədə külək qopan kimi pəncərə çərçivəsi cırıldadı. O, pəncərədən baxdı, bir vaxtlar onunla eyni yoldan keçən adam indi yad bir şəhərdə idi. Pəncərənin bu səsi sanki hər dəfə onun adını pıçıldayırdı.
December 31, 2025 at 11:40 AM
📚🍁Hər il payızda eyni yerə gəlirdi – köhnə küknarın altına. Orada ilk dəfə əl-ələ tutmuşdular. İndi isə tək idi. Küknar ağacının budaqları əsdikcə, sanki ona “unut” deyirdi, amma o bacarmırdı.
December 31, 2025 at 11:40 AM
📚Parkda tək gəzirdi. Ağacların yarpaqları ayağının altında qırıldıqca sanki keçmişin səslərini eşidirdi. Hər yarpaq bir xatirə kimi düşürdü yerə. O, başını qaldırdı, səma boz idi, amma ürəyi daha da qaralmışdı.
December 31, 2025 at 11:39 AM
📚🍁Payız gecəsi idi. Küçədə yalnız yarpaqların xışıltısı eşidilirdi. Köhnə fənərin altında bir qadın dayanmışdı, elə bil kimisə gözləyirdi. Amma gələn yox idi. Sadəcə külək onun saçlarını oynadır, xatirələri isə ürəyini sızladırdı.
December 31, 2025 at 11:39 AM
📚O, hər dəfə eyni səhifəni oxuyurdu.
Çünki o səhifədə onun gülüşü qalmışdı.
Bəzən bir kitab, bir insanın davamıdır.
December 31, 2025 at 11:38 AM
📚Qadın köhnə şərfini sinəsinə sıxdı. Onun qoxusu hələ də ordaydı. Bəzən bir qoxu, bir ömür qədər yadda qalır.
December 31, 2025 at 11:38 AM
📚Yağış altında tək dayanmışdı. Çətiri yox idi, amma gülümsəyirdi. Çünki o gün onunla son dəfə eyni yağışın altında yerimişdilər.
December 31, 2025 at 11:37 AM
Əgər insan öz vicdanının səsini eşitmirsə, ən böyük cinayəti belə rahatlıqla törədə bilər. Çünki insanın ən böyük hakimi – onun öz vicdanıdır.📚
December 31, 2025 at 11:37 AM
Bir insanı sevdiyin zaman, onu dəyişdirməyə çalışma. Onu olduğu kimi sev. Əgər dəyişməsini istəyirsənsə, onu sevdiyin üçün deyil, öz eqon üçün istəyirsən.📚
December 31, 2025 at 11:36 AM