Untitled

Untitled

خلیج‌فارس

Behrangmotavalli

مقاله: تاریخچه پیدایش سیگارنویسنده: بهرنگ متولی سیگار، این پدیده فراگیر امروزی، ریشه‌ای چند هزارساله دارد که به فرهنگ‌ها و تمدن‌های باستانی قاره آمریکا بازمی‌گردد. باستان‌شناسان شواهدی از مصرف تنباکو را در حدود ۶۰۰۰ سال پیش از میلاد در میان بومیان این منطقه یافته‌اند. این مردمان از برگ‌های خشک‌شده گیاه تنباکو (Nicotiana tabacum) برای اهداف گوناگون استفاده می‌کردند: از آیین‌های مذهبی و جادویی گرفته تا کاربردهای دارویی و حتی لذت‌جویی. آن‌ها تنباکو را به روش‌های مختلفی مصرف می‌کردند، از جمله جویدن، استنشاق پودر آن، یا دود کردن با استفاده از پیپ‌های ابتدایی ساخته‌شده از چوب یا استخوان. اما دود کردن به‌تدریج به محبوب‌ترین شکل مصرف تبدیل شد، زیرا بومیان معتقد بودند دود تنباکو می‌تواند ارواح را به آسمان ببرد یا با خدایان ارتباط برقرار کند.ورود تنباکو به جهان متمدن با سفر کریستف کلمب در سال ۱۴۹۲ میلادی آغاز شد. در جزیره‌ای که امروزه کوبا نامیده می‌شود، کلمب و همراهانش بومیانی را دیدند که برگ‌های تنباکو را در کاغذهای ساده‌ای از جنس برگ ذرت می‌پیچیدند و دود آن را استنشاق می‌کردند. این شکل ابتدایی سیگار که بومیان آن را “تباکو” می‌نامیدند، توجه اروپایی‌ها را جلب کرد. کلمب دانه‌ها و برگ‌های تنباکو را به اسپانیا آورد و از آنجا این گیاه به‌سرعت در سراسر اروپا گسترش یافت. در ابتدا، تنباکو به‌عنوان یک داروی معجزه‌آسا معرفی شد؛ پزشکان قرن شانزدهم آن را برای درمان سردرد، تب و حتی طاعون تجویز می‌کردند. ژان نیکو، دیپلمات فرانسوی، نقش مهمی در این گسترش داشت و نام “نیکوتین” نیز از او گرفته شده است.در قرن هفدهم، مصرف تنباکو به‌صورت پیپ، سیگار برگ و چپق در اروپا و آسیا رواج یافت، اما سیگار به شکل امروزی‌اش تا قرن نوزدهم تکامل نیافت. اختراع ماشین سیگارسازی توسط جیمز بونساک در سال ۱۸۸۰، تولید انبوه سیگار را ممکن کرد و این محصول را از کالایی لوکس به چیزی تبدیل کرد که در دسترس توده‌های مردم قرار گرفت. شرکت‌های بزرگ مانند “آمریکن توباکو” در این دوره با تبلیغات گسترده، سیگار را به نمادی از مدرنیته و آزادی تبدیل کردند.در ایران، ورود تنباکو به دوره صفویه (حدود قرن شانزدهم) بازمی‌گردد، زمانی که بازرگانان و سیاحان آن را از اروپا و هند به کشور آوردند. در دوره قاجار، مصرف تنباکو به‌ویژه در میان طبقات اشرافی و سپس عامه مردم رایج شد. جنبش تحریم تنباکو در سال ۱۸۹۱، به رهبری میرزای شیرازی، یکی از نقاط عطف تاریخی ایران بود که نشان‌دهنده نفوذ عمیق این ماده در جامعه و اقتصاد آن زمان داشت. امروزه، سیگار به صنعتی جهانی تبدیل شده که علی‌رغم آگاهی از مضراتش، همچنان میلیون‌ها نفر را در سراسر جهان به خود وابسته کرده است. این تاریخچه نشان می‌دهد که سیگار از یک آیین باستانی به محصولی تجاری و بحث‌برانگیز تبدیل شده است.

Untitled

عاشق این دو نفر هر روز بیشتر و بیشتر می‌شد، اما اگر دقیق‌تر نگاه می‌کردی، می‌دیدی که همه‌چیز از شبنم سرچشمه می‌گرفت. او بود که دلگرمی می‌داد، او بود که می‌داد، او بود که پیمان می‌بست و عشقی بی‌حد و مرز را در دل بهرنگ می‌کشت.شبنم با هر نگاه، با هر لبخند، با هر جمله‌ای که از دلش برمی‌آمد، این عشق را پررنگ‌تر می‌کرد. انگار که او، و فقط او، معمار این رابطه بود. بهرنگ به او تکیه کرده بود، به حرف‌هایش، به آغوشش، به امیدی که در چشمانش برق می‌زد.و این همان نقطه‌ای بود که داستان پیچیده‌تر شد…بهرنگ دیگر بود… نه با چشمانش، بلکه با قلبش. عشق شبنم او را چنان در خود غرق کرده بود که دیگر هیچ چیز، هیچ حقیقتی، هیچ خطری را نمی‌دید. همه‌چیز برایش رنگ شبنم را داشت، عطر شبنم را می‌داد، و در حضور پیدا می‌کرد.این عشق، دیگر یک احساس معمولی نبود. به جنون رسیده بود، به نقاطی که بهرنگ بدون شبنم حتی نفس کشیدن را هم می‌دید. هر لحظه‌ای که از او دور می‌شد، چیزی درونش می‌شکست، چیزی که هیچ‌چیز دیگری نمی‌توانست ترمیمش کند.شبنم برایش فراتر از یک معشوق بود؛ تبدیل شدن به هوا، به زندگی، به دلیل زنده ماندنش بود… اما چه کسی می‌دانست که این عشق، روزی چه بهایی خواهد داشت؟دیگر رابطه‌ای آن‌ها فقط در تماس‌های تلفنی و قرارهای کوتاه در خیابان‌ها و کافه‌ها خلاصه نمی‌شود. دیدارهایشان بیشتر و صمیمی تر شده بود. هر بهانه‌ای، حتی کوچکترین دلیل، کافی بود تا ساعتی را کنار هم بگذرانند.در ابتدا، این دیدارها در مکانهای عمومی بود؛ خیابان‌های خلوت، باغ‌های اطراف شهر، یا سفرهای کوتاهی که بی‌بهانه یا با یک دلیل ساختگی می‌دادند. اما با گذشت زمان، این دیدارها دیگر نمی‌توانند عطش کنند در کنار هم را سیراب کنند.رفته‌رفته، شبنم وارد حریم خصوصی بهرنگ شد… خانه.اولین بار، با نگرانی و هیجان، از در گذشت. قدم‌هایش مردد بود، اما نگاهش چیزی از اطمینان و جسارت را در خود داشت. بهرنگ در را بست، و هر دویشان برای لحظه‌ای مکث کردند. دیوارهای خانه‌ای بهرنگ حالا چیزی فراتر از یک چهاردیواری معمولی بودند. حالا رازی درون خود است، رازی که هر دو می خواستند در آن غرق شوند.هر بار که شبنم به خانه‌ای به رنگ می‌آمد، فضای گرم‌تر و صمیمی‌تر می‌شد. ابتدا ساعت‌های کوتاه، بعد از ساعت‌های بلندتر، تا جایی که خانه‌ای بهرنگ، خانه‌ای شبنم هم شده بود. دیگر نبود که او برای آمدنش نیاز کند. کلیدی که روی میز کنار جا خوش کرده بود، نشانه‌ای از این بود که او فقط یک مهمان نبود.عطر حضورش در خانه پیچیده بود. رد انگشت‌هایش روی فنجان‌های قهوه، بوی عطرش روی مبل، شال نازکی که روی پشتی صندلی جا می‌گذاشت، همه نشانه‌هایی از ماندگاری بودند.بهرنگ کم‌کم به این حضور عادت کرد، شاید بیشتر از آنچه باید باشد. دیگر نمی‌توانست خانه را بدون شبنم کند. سکوت خانه، در غیاب او، به کابوسی تبدیل می‌شود. هر لحظه‌ای که شبنم آنجا نبود، چیزی درونش فرو می‌ریخت، چیزی که هیچ‌چیز و هیچ‌کس دیگر قادر به ترمیمش نبود.اما در پس این عشق بی‌حد، در پس این وابستگی بی‌انتها، چیزی آرام‌آرام رخنه می‌کرد… چیزی که هنوز متوجه نشدم

ادامه فصل اول – تیرماه، میانه، تصمیمی که باید گرفته می‌شد

from docx import Document

from docx import Document

گربه ها، پیامبران خاموش زندگی | تحقیقی در قالب داستان

انتخاب موضوع تحقیق

Behrangmotavalli

ادامه رمان زندگی من قسمت دوم فصل اول

درباره رمان زندگی من

تحقیق تکنولوژی و زندگی روزمره

مقاله تکنولوژی و زندگی روزمره

عاشق این دو نفر هر روز بیشتر و بیشتر می‌شد، اما اگر دقیق‌تر نگاه می‌کردی، می‌دیدی که همه‌چیز از شبنم سرچشمه می‌گرفت. او بود که دلگرمی می‌داد، او بود که می‌داد، او بود که پیمان می‌بست و عشقی بی‌حد و مرز را در دل بهرنگ می‌کشت.شبنم با هر نگاه، با هر لبخند، با هر جمله‌ای که از دلش برمی‌آمد، این عشق را پررنگ‌تر می‌کرد. انگار که او، و فقط او، معمار این رابطه بود. بهرنگ به او تکیه کرده بود، به حرف‌هایش، به آغوشش، به امیدی که در چشمانش برق می‌زد.و این همان نقطه‌ای بود که داستان پیچیده‌تر شد…بهرنگ دیگر بود… نه با چشمانش، بلکه با قلبش. عشق شبنم او را چنان در خود غرق کرده بود که دیگر هیچ چیز، هیچ حقیقتی، هیچ خطری را نمی‌دید. همه‌چیز برایش رنگ شبنم را داشت، عطر شبنم را می‌داد، و در حضور پیدا می‌کرد.این عشق، دیگر یک احساس معمولی نبود. به جنون رسیده بود، به نقاطی که بهرنگ بدون شبنم حتی نفس کشیدن را هم می‌دید. هر لحظه‌ای که از او دور می‌شد، چیزی درونش می‌شکست، چیزی که هیچ‌چیز دیگری نمی‌توانست ترمیمش کند.شبنم برایش فراتر از یک معشوق بود؛ تبدیل شدن به هوا، به زندگی، به دلیل زنده ماندنش بود… اما چه کسی می‌دانست که این عشق، روزی چه بهایی خواهد داشت؟دیگر رابطه‌ای آن‌ها فقط در تماس‌های تلفنی و قرارهای کوتاه در خیابان‌ها و کافه‌ها خلاصه نمی‌شود. دیدارهایشان بیشتر و صمیمی تر شده بود. هر بهانه‌ای، حتی کوچکترین دلیل، کافی بود تا ساعتی را کنار هم بگذرانند.در ابتدا، این دیدارها در مکانهای عمومی بود؛ خیابان‌های خلوت، باغ‌های اطراف شهر، یا سفرهای کوتاهی که بی‌بهانه یا با یک دلیل ساختگی می‌دادند. اما با گذشت زمان، این دیدارها دیگر نمی‌توانند عطش کنند در کنار هم را سیراب کنند.رفته‌رفته، شبنم وارد حریم خصوصی بهرنگ شد… خانه.اولین بار، با نگرانی و هیجان، از در گذشت. قدم‌هایش مردد بود، اما نگاهش چیزی از اطمینان و جسارت را در خود داشت. بهرنگ در را بست، و هر دویشان برای لحظه‌ای مکث کردند. دیوارهای خانه‌ای بهرنگ حالا چیزی فراتر از یک چهاردیواری معمولی بودند. حالا رازی درون خود است، رازی که هر دو می خواستند در آن غرق شوند.هر بار که شبنم به خانه‌ای به رنگ می‌آمد، فضای گرم‌تر و صمیمی‌تر می‌شد. ابتدا ساعت‌های کوتاه، بعد از ساعت‌های بلندتر، تا جایی که خانه‌ای بهرنگ، خانه‌ای شبنم هم شده بود. دیگر نبود که او برای آمدنش نیاز کند. کلیدی که روی میز کنار جا خوش کرده بود، نشانه‌ای از این بود که او فقط یک مهمان نبود.عطر حضورش در خانه پیچیده بود. رد انگشت‌هایش روی فنجان‌های قهوه، بوی عطرش روی مبل، شال نازکی که روی پشتی صندلی جا می‌گذاشت، همه نشانه‌هایی از ماندگاری بودند.بهرنگ کم‌کم به این حضور عادت کرد، شاید بیشتر از آنچه باید باشد. دیگر نمی‌توانست خانه را بدون شبنم کند. سکوت خانه، در غیاب او، به کابوسی تبدیل می‌شود. هر لحظه‌ای که شبنم آنجا نبود، چیزی درونش فرو می‌ریخت، چیزی که هیچ‌چیز و هیچ‌کس دیگر قادر به ترمیمش نبود.اما در پس این عشق بی‌حد، در پس این وابستگی بی‌انتها، چیزی آرام‌آرام رخنه می‌کرد… چیزی که هنوز متوجه نشدم

الکترونیک

الکترونیک

الکترونیک

پایان فصل الف از رمان زندگی من

Untitled

ادامه رمان