รอวันที่อาโนะซากิจะบังเอิญเจอกันหน้าโรงเรียน แล้วเดินเข้าไปเห็นโทโมริเก็บหินอยู่ เลยส่งเสียงทักว่า "เจอหินที่ถูกใจมั้ย~/เจอหินที่ถูกใจไหมคะ" พร้อมกัน 😣 my beloved haneoka trio

🥺🥺🥺🥺🥹🥹🥹🥹🥹🥹😭😭😭😭😭😭😭

มานกลิ้งบนน้ำกัน ขนเปียกหมด

SOOOOOOOOOOoo CUTE

เหมือรให้ขนมหมาบ้านเพื่อนครั้งแรก ไม่กัดจิงนะแก😭

ช้านแบบอิโมชั่นนอลโรเลอโคสเต้อมากอะ หันไปเจอเนียมุตสึ หวีด เลื่อนอีกหน่อยเจอโซโยะซากิ ร้องไห้ เจออุมิทาคิหร่อๆ ยิ้ม ช่วยดวย

คนชิปยินกับเชอร์รี่นี่อุบาทว์มากจริง แต่ละอย่างที่เวิ้นมาก็โมเม้นตอนน้องเป็นไมเนอร์ บางอันเป็นตอนร่างไฮบาระด้วยซ้ำพี่เอามาชงชิปฟรินกันฉ่ำ งง

คนทำคงแบบ มาดูลูกกรูคร้าาาา 5555 อั้นมีจีมานาน

เพิ่งบอกโทโมริไปว่ามุ้บอรแล้วค่ะ เดินยังไม่พ้นไลฟ์เฮาส์เจอม๋าดำดัก วันต่อมาม่อมู่ตีกันเรื่องทำครายชิค ผ่านไปไม่กี่วันไอ่เด้นรู้ข่าวแล้วช้อก สักพักแมวม่วงมาคอมเพลนต่อ ร้อยวันพันเหตุการณ์จิงๆ 😭😭

เจ๊สากลับไปคืนดีกับอาตี๋ร้านน้ำเต้าหู้แล้วหรอ ดีใจจัง

ชอบทำอะไรเหมือนคนเปนแฟนกันเลยนะ

ดูฮารุฮิคาเกะอีกรอบก็เออเนอะ ในเพลงก็บอกว่าเมื่อก่อนนี้ ฤดูใบไม้ผลิสำหรับฉันก็เห็นเพียงกลีบดอกไม้ที่กำลังร่วงหล่นเท่านั้น — สำหรับโทโมริ ซากิกับครายชิคเป็นสิ่งที่ทำให้เด็กที่เคยเอาแต่ก้มหน้ามองเชือกรองเท้าและดอกไม้ที่ร่วงแล้ว เงยขึ้นมองเห็นความสวยงามอื่นๆ ของใบไม้ผลิ
เพราะแบบนั้นเมื่อเจอทางแยก ก็จะเลือกทางที่ซื่อตรงกับใจเสมอ จะได้ร้องเพลงโดยไม่ก้มหน้า จะได้มองหาและพบเธอในแบบนั้น 😭😭

ไอมีน รูปคู่คนอื่น เข้าใจทั้งหมด แต่โซโยะฮัตสึ คือ

อ่านสตอรี่การ์ด sysk และ
ตอนโซโยะชวนซากิมาดูไลฟ์มายโก รู้สึกว่าโซโยะคงอยากให้ซากิจังได้เห็นไลฟ์มายโกที่เป็นมายโกจริงๆ ณ ตอนนี้ ไม่อยากให้ความทรงจำเพียงหนึ่งเดียวเกี่ยวกับไลฟ์มายโกของซากิจังคือวันนั้นที่เล่นฮารุฮิคาเกะ 🥹

แล้วการ์ดใหม่ของโทโมฮัทสึ ฮัทสึเขียนเพลงเพราะอยากมอบทั้งชีวิตตัวเองให้ซากิโกะ แต่โทโมริเขียนเพลงเพราะอยากส่งความรู้สึกให้ถึงเธอบนทางเดินที่เราไม่ได้อยู่ข้างกัน แด่อนาคตในภายภาคหน้าของเธอ..

❤️‍🩹

ส่วนตัวคิดว่าโซโยะชวนซากิไปดูMyGO เพราะในอนิเมทั้งสองคนเข้าใจตรงกันแล้วว่า CRYCHIC is no more เลยสามารถพูดอะไรแบบนั้นได้ แล้วอย่างที่โซโยะพูด เค้ายังไม่มีโอกาสได้ชวนซากิมาดูวงใหม่ของตัวเองดีๆ เลย
1. กับซากิจังฉันก็ยังเป็นเพื่อนกัน เป็นคนที่รักและหวังดีต่อกันเหมือนเดิม 2. เพราะแบบนั้นก็อยากให้ซากิจังมาเห็นนะ ว่าวงใหม่จากคนที่ยอมรับว่า CRYCHIC จบแล้วจริงๆ เป็นยังไง

ผุ้หยิงคนนี้มันเอาอีกแล้วหรอ😭😭😭😭😭😭😭😭😭

เอิ่ม ทำไมคสพเด่กม.4 ถึงทำเราเจ่บปวดน้ำตาสึมได้ขนาดนี้เหรอ

ประโยคสุดท้ายในการ์ด
ตัวตนเปล่าเปลือยของโซโยะ -> ต้องอยู่กับมันให้ได้
ตัวตนเปล่าเปล่อยของซากิ -> ต้องปิดมันไว้ให้มิดชิด
เหมือนบทสรุปของอาเวกับมายโกเลย มายโกจบอนิเมตัวเองด้วยการบอกว่าถึงจะเป็นตัวตนน่าเกลียดยังไง เราก็จะก้าวไปข้างหน้าทั้งที่เราเป็นเราที่เพอร์เฟคแบบนี้แหละ แต่อาเว ต่อให้ตัวตนน่าเกลียดยังไง ฉากหน้าต้องปกปิดไว้ให้มิดชิด

อ่าน sysk ที่ทุกคนเคาะพ้อยนั้นพ้อยนี้ออกมาละรู้สึกแตรกสลายมาก พิษเริ่มแพร่กระจายอีกครั้ง

แล้วคือโซโยะก็คงไม่ลืมจริงนะ ในเอมวีโซโยะก็ยังดูเศร้าอยู่ตลอดเวลาอะ แค่ยอมรับได้แล้วว่าครายชิคเป็นโหลแก้วที่มีความทรงจำดีๆ มากมายได้แตกไปแล้ว ตอนนี้คือการรวบรวมความอบอุ่นแบบที่เคยได้รับตอนนั่นใหม่ รักมาก เสียใจมาก แต่กลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้แล้วเหมือนกัน

อุมิทาคิเหมือนผลัดกันลอกงานส่งเพื่อคาบเส้นจนจบมาด้วยกันได้อ่ะ เข้าเรียนแบบคาบเส้นจะหมดสิทธิ์าสอบ ส่วนฮัตสึเนะคือหมดไปแล้ว

ร้องไห้ เพลงฟังไม่รู้กี่รอบ ใช้มาไม่รู้กี่ครั้ง แต่ความหมายของเพลงนี้ถูกเปลี่ยนไปตามความทรงจำใหม่ๆ ที่ถมทับลงไป..