گفتم،
یجایی سعدی هم انگار خسته شده باشه میگه:

خوش است دردی که باشد امید درمانش.!
ولی ما خوشیم با درد بی درمونت.
یعنی میخوام بگم ما دیگه کی هستیم.

قندو میزنه تو چاییشو میگه:
((سعدیم یجایی میگه))

گهی
بر
درد
بی
درمان
بگریَم

گهی
بر
حال
بی
سامان
بخندَم

شبتون به عشق
به آرامش
و

بخیر..🌱🤍🍂