“Benim yolum, dış dünyayı yenmek değil;
iç dünyamdaki eksiklik ve acıyı eritmek.
Erdem, belki bu yolda bir araç.
Ama nihai varmak istediğim yer: Huzur.”

Niçin gösterebildiğim değil de hissedebileceğim türde, işe yarayan iyi bir şeyi aramıyorum? İnsanların bakakaldığı, önünde durduğu ve şaşkınlıkla birbirlerine gösterdikleri, dışı parıldayan bu şeyler kendi içinde değersizdir.
Seneca

Ne güzel yazmış Goethe: " Mutluluk üzerinde tiksindirici ve üstelik düş görme boyutunda hak iddia etme, bu dünyadaki her şeyi mahvediyor. Kendini bundan kurtarabilen ve elindekinden başkasına heves etmeyen, kendine yeni bir yol açabilir."