account , @fuckutwit1er
| #แบรนท์โรเวอร์ , brantrover
คลื่นสมุทรกว้างขวางนั้นเอื่อยเฉื่อยคราวค่ำคืนมาเยือน กลิ่นเค็มทะเลอ้อยอิ่งจากสถานที่ที่ลอยล่องอยู่แต่ไม่ได้น่าเบื่อหน่ายแม้ใช้ชีวิตกับมันมาเกินกึ่งหนึ่ง ลมโชยระรื่นจางชวนสุขสันต์เป็นพิเศษ
อีกเหตุผลหนึ่งอาจจะเป็นเพราะ…
รอยยิ้มยก ณ มุมปาก สายตาปรายมุ่งบุคคลฝั่งตรงข้ามกอนโดลาไม่วาง
| #แบรนท์โรเวอร์ , brantrover
คลื่นสมุทรกว้างขวางนั้นเอื่อยเฉื่อยคราวค่ำคืนมาเยือน กลิ่นเค็มทะเลอ้อยอิ่งจากสถานที่ที่ลอยล่องอยู่แต่ไม่ได้น่าเบื่อหน่ายแม้ใช้ชีวิตกับมันมาเกินกึ่งหนึ่ง ลมโชยระรื่นจางชวนสุขสันต์เป็นพิเศษ
อีกเหตุผลหนึ่งอาจจะเป็นเพราะ…
รอยยิ้มยก ณ มุมปาก สายตาปรายมุ่งบุคคลฝั่งตรงข้ามกอนโดลาไม่วาง
/เกาหัว มันเกิดขึ้นได้ยังไงกันนะ😂
-
สิ่งปลูกสร้างสีขาว ความมีชีวิตชีวาบนท้องถนนดั่งทุกช่วงเวลาคืองานเทศกาล
รินาสซิต้า ดินแดนแห่งเอคโค่
อยู่แค่ข้างหน้าเท่านั้นเอง
/เกาหัว มันเกิดขึ้นได้ยังไงกันนะ😂
-
สิ่งปลูกสร้างสีขาว ความมีชีวิตชีวาบนท้องถนนดั่งทุกช่วงเวลาคืองานเทศกาล
รินาสซิต้า ดินแดนแห่งเอคโค่
อยู่แค่ข้างหน้าเท่านั้นเอง
11.11 (ย้อนหลัง)
คาเวห์หรี่ตา ขยับถอยหลัง
พูดด้วยเสียงหวาดระแวง
“ฉันไม่เล่น”
อัลฮัยษัมกัดป๊อกกี้รสช็อคโกแลตในมือดังกร๊อบ มองอีกฝ่ายด้วยสายตาประหลาด
”ฉันยังไม่ได้พูดอะไรเลย“ เขาว่า พลางกัดป๊อกกี้อีกคำ
คาเวห์ปั้นหน้านิ่ง คล้ายเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตัวเองจะตกใจไปก่อนทำไม
อีกฝ่ายก็แค่เดินเข้ามาพร้อมกล่องป๊อกกี้เฉยๆไม่ใช่หรือไงเล่า
นายตั้งสติหน่อยคาเวห์!
11.11 (ย้อนหลัง)
คาเวห์หรี่ตา ขยับถอยหลัง
พูดด้วยเสียงหวาดระแวง
“ฉันไม่เล่น”
อัลฮัยษัมกัดป๊อกกี้รสช็อคโกแลตในมือดังกร๊อบ มองอีกฝ่ายด้วยสายตาประหลาด
”ฉันยังไม่ได้พูดอะไรเลย“ เขาว่า พลางกัดป๊อกกี้อีกคำ
คาเวห์ปั้นหน้านิ่ง คล้ายเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตัวเองจะตกใจไปก่อนทำไม
อีกฝ่ายก็แค่เดินเข้ามาพร้อมกล่องป๊อกกี้เฉยๆไม่ใช่หรือไงเล่า
นายตั้งสติหน่อยคาเวห์!
11/11 ขอเป็นพาร์ทตอนที่ตายังไม่บอด
"เสี่ยวโม่ตัวน้อยรู้ไหมเอ่ยวันนี้วันอะไร ?"
"อะไร ?" โม่เจ๋อขมวดคิ้วเขาเห็นเขียวชิวถืออะไรบางอย่างมา มันดูเหมือนจะเป้นขนมที่เรียกว่าปอกกี้
"เทศกาลปอกกี้ไง มาเล่นกับเถอะ" เจียวชิวจับปอกกี้ใส่ปากตัวเองเขางับปลายอีกฝั่งไว้ยื่นหน้าเข้าไปหาเด็กหนุ่ม
11/11 ขอเป็นพาร์ทตอนที่ตายังไม่บอด
"เสี่ยวโม่ตัวน้อยรู้ไหมเอ่ยวันนี้วันอะไร ?"
"อะไร ?" โม่เจ๋อขมวดคิ้วเขาเห็นเขียวชิวถืออะไรบางอย่างมา มันดูเหมือนจะเป้นขนมที่เรียกว่าปอกกี้
"เทศกาลปอกกี้ไง มาเล่นกับเถอะ" เจียวชิวจับปอกกี้ใส่ปากตัวเองเขางับปลายอีกฝั่งไว้ยื่นหน้าเข้าไปหาเด็กหนุ่ม
#ไลคาไวส์ #LycaWise 🐺🧡
#กระดานข้อความใบเมเปิล
"ช่วงนี้นายท่านพร็อกซี่ ดูไม่ค่อยอยู่ติดร้านเลยนะครับ"
"พี่น่ะเหรอ?...."
สาวน้อยน่ารักเอ่ยอย่างงุนงง ก่อนที่แก้วโตกลมโตจะเลื่อนไปมองที่สมุดบันทึกกิจกรรมครอบครัวบนโต๊ะ
"อ๋าาาา"
เบลล์ทุบมือลงที่ฝ่ามือตนเองด้วยท่าทางราวกับคิดอะไรออก
#ไลคาไวส์ #LycaWise 🐺🧡
#กระดานข้อความใบเมเปิล
"ช่วงนี้นายท่านพร็อกซี่ ดูไม่ค่อยอยู่ติดร้านเลยนะครับ"
"พี่น่ะเหรอ?...."
สาวน้อยน่ารักเอ่ยอย่างงุนงง ก่อนที่แก้วโตกลมโตจะเลื่อนไปมองที่สมุดบันทึกกิจกรรมครอบครัวบนโต๊ะ
"อ๋าาาา"
เบลล์ทุบมือลงที่ฝ่ามือตนเองด้วยท่าทางราวกับคิดอะไรออก
等着你回
มีเพียงโม่เจ๋อที่เงียบสงบมาตั้งแต่ต้นกับเจียวชิวที่ดูแคลนอย่างเงียบๆว่า…ก็ไม่ได้ตลกขนาดนั้นสักหน่อย
(3)
Link: www.readawrite.com/c/8c24fbc5df...
等着你回
มีเพียงโม่เจ๋อที่เงียบสงบมาตั้งแต่ต้นกับเจียวชิวที่ดูแคลนอย่างเงียบๆว่า…ก็ไม่ได้ตลกขนาดนั้นสักหน่อย
(3)
Link: www.readawrite.com/c/8c24fbc5df...
Sweet
โม่เจ๋อมักจะออกไปทำงานข้างนอกเสมอ ซึ่งต่างจากเจียวชิวที่มักจะทำงานนั่งโต๊ะ เพราะฉะนั้นในหลาย ๆ ครั้งพวกเขาทั้งสองจะต้องแยกกันทำงาน
แต่โม่เจ๋อสามารถรับรู้ได้เสมอว่าเจียวชิวทานอะไรไปในระหว่างวัน
Sweet
โม่เจ๋อมักจะออกไปทำงานข้างนอกเสมอ ซึ่งต่างจากเจียวชิวที่มักจะทำงานนั่งโต๊ะ เพราะฉะนั้นในหลาย ๆ ครั้งพวกเขาทั้งสองจะต้องแยกกันทำงาน
แต่โม่เจ๋อสามารถรับรู้ได้เสมอว่าเจียวชิวทานอะไรไปในระหว่างวัน
เจียวชิวเกือบลืมไปแล้วว่าตัวเองเคยพูดอะไรไว้ตอนที่ไอ้เด็กยักษ์ตรงหน้าส่งยื่นฝาน้ำเต้าหู้แบบขวดกำใหญ่ส่งมาให้
อันที่จริง... เขาก็ลืมไปแล้วนั่นละ
พอถามขึ้นมาว่านี่คืออะไรนะ ปากของโม่เจ๋อก็คว่ำโค้งลงทันที
“พี่ลืมเหรอ”
“แหม แก่แล้วก็ความจำไม่ค่อยดีน่ะ”
“อายุยังไม่สี่สิบสักหน่อย พี่กินเผ็ดจนเลอะเลือนหมดแล้วเหรอ”
เจ้าของร้านตามสั่งผู้อายุสามสิบกลางคิ้วกระตุกยิก ๆ
เจียวชิวเกือบลืมไปแล้วว่าตัวเองเคยพูดอะไรไว้ตอนที่ไอ้เด็กยักษ์ตรงหน้าส่งยื่นฝาน้ำเต้าหู้แบบขวดกำใหญ่ส่งมาให้
อันที่จริง... เขาก็ลืมไปแล้วนั่นละ
พอถามขึ้นมาว่านี่คืออะไรนะ ปากของโม่เจ๋อก็คว่ำโค้งลงทันที
“พี่ลืมเหรอ”
“แหม แก่แล้วก็ความจำไม่ค่อยดีน่ะ”
“อายุยังไม่สี่สิบสักหน่อย พี่กินเผ็ดจนเลอะเลือนหมดแล้วเหรอ”
เจ้าของร้านตามสั่งผู้อายุสามสิบกลางคิ้วกระตุกยิก ๆ