امان از این قسمت آخر شعر شاملو « کجا بود آن جهان» !

کجایی تو؟
که‌ام من؟
و جغرافیای ما
کجاست؟

به هیچ‌کسی و هیچ چیزی اعتمادی نیست!
اینو یکی میگفت که حواسش به بقیه بود جز خودش!

دستان هم را گرفته بودیم
تو در شب قدم میزدی
و من در تاریکی!

بسان رود که در نشیب دره سر به سنگ میزند، رونده باش!
امید هیچ معجزی ز مرده نیست .
زنده باش!