เสียงของชายคนนั้น... ไม่ค่อยดังมากนัก แต่ก็พอทำให้เด็กน้อยนั้นจังหวะชีพจรถี่ขึ้น แฟรงค์จับชายเสื้อยูลิสซิสแน่น แต่เขายังคงชายตามองบุคคลที่มีสีหน้าเหนื่อยเล็กน้อย แล้วเอ่ยชื่อของตน แฟรงค์ไม่รู้จะเรียกคำนำหน้าของชายผู้นั้นอย่างไร เพราะคนนั้นเขามีผมสีขาว "คงเป็นปู่..?" ไม่สิ หน้าของเขาเด็กเกินกว่านั้น "คุณลุง..?" เซเวียร์เห็นเด็กเริ่มสับสนจึงขอให้เรียกเขาว่าเซเวียร์ก็เพียงพอแล้ว

แต่แล้วเมื่อถึงที่หมาย ความคาดหวังของเด็กน้อยมักสวนทางสิ่งที่จินตนาการสิ้น เนื่องจากคนตรงหน้าของเขากลับแต่งตัวชุดนอน พร้อมรองเท้าสวมเดินในบ้านสีขาวคู่ใจ ไม่มีเครื่องประดับระยิบระยับ หรือการแปลงร่าง ใด ๆ ทั้งนั้น มีเพียงสวมผ้าปิดตา พร้อมท่าทางง่วงนอนจากการเหน็ดเหนื่อยตลอดเวลา ชายผู้นั้นกล่าวทักทายยูลิสซิสตามปกติ แล้วค่อย ๆ นั่งย่อ พร้อมกล่าวทักทายแฟรงค์ว่า "สวัสดี ฉันเซเวียร์"

เมื่อเด็กชายตัวน้อยฟังแล้ว เขาเริ่มจินตนาการของการมีอยู่ของ นักล่าDeepspace ไม่ว่าจะเป็นเครื่องแต่งกายระยิบระยับที่มีผ้าคลุมสุดเจ๋ง เดินทางทุกซอกทุกมุมของเมืองได้ บินข้ามนภา หรือวิ่งบนกำแพง ที่แม้ก้าวเดียว ก็สามารถทำให้โลกตกตะลึงได้ !

ช่วงซัมเมอร์ "น้องแฟรงค์" ได้รับมอบหมายรายงานในหัวข้อ 'เมื่อฉันโตขึ้น ฉันอยาก...' "ยูลิสซิส" คนเป็นพ่อเห็นกระดาษขนาดเอสี่ จึงถามเด็กน้อยว่าอยากเป็นอะไร เด็กเจ็ดขวบเมื่อได้ยินคำถาม ดวงตาทั้งสองเกิดประกาย และตอบด้วยความมั่นใจว่าในอนาคตตนนั้นอยากเป็น นักล่าDeepspace ยูลิสซิสฟังแล้ว จึงเกิดไอเดียบางอย่าง เขามีเพื่อนที่เคยทำงานส่วนนี้ เลยบอกลูกชายของตนว่าจะพาไปเยี่ยมคนนั้น

Owww so adorable~

แปะไว้ก่อน เดี๋ยวได้จัดเองแหละ ฮุฮุ

BOTH !!