เพราะการที่ว่าง่ายผิดปกติจึงทำให้ผิดสังเกต และเพราะอาเมียสระแวงแซคคารี่เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว จึงไม่อาจเชื่อ ไม่เชื่อไม่พอ คิ้วยังกระตุกยิกๆอีกต่างหากทำให้เขาไม่ตอบรับสิ่งที่อีกฝ่ายรับปากยิ้มให้

เมื่อเทรย์เวย์เดินออกไปรอด้านนอกก่อนแล้ว อาเมียสจึงเดินไปจ่ายเงินในส่วนของตัวเองบ้าง เพราะของมีนิดเดียวในตะกร้าใช้เวลาไม่นานก็เสร็จ ออกมายืนข้างๆแฝดคนน้อง

"ถ้าเลิกกวนประสาทได้จะพิจารณาอีกที" เหลือบตามองบุคคลที่คิ้วลู่ลงก่อนจะหันไปมองคนน้องที่ถามเรื่องของกิน

"ฉันกินอะไรก็ได้ ตามพวกนาย แค่ทำให้กินก็เกรงใจแย่แล้ว" ไม่อยากเลี้ยงมากกับเมนูการกินเท่าไหร่ แค่มีคนทำให้กินมันก็ดีแค่ไหนแล้ว

"หรือจะไม่ให้คุยด้วย?" สวนกลับทันที คิ้วกระตุกขึ้นมาเล็กน้อย พลางมองหน้าแฝดคนพี่ที่กำลังเท้าคางกับราวรถเข็น และหันไปมองแฝดคนน้องอีกคนที่ดูมีบรรยากาศชื่นบานเพราะซื้อของเสร็จแล้ว

"งั้นไปกันเถอะ สรุปพวกนายจะทำอะไรกัน" หมายถึงเมนูอาหาร

“ก็กินได้หมด แต่ชอบหวานมากกว่า” อาเมียสว่าพลางหยิบเอาแพ็คลูกอมกับแพ็คมาชเมลโล่ใส่ลงตะกร้า ในขณะที่มองแซคคารี่ที่หยิบแพคป๊อปคอร์นเนยกับมันฝรั่งแท้ลงมา กับเทรย์เวย์ที่แอบวางซ่อนขนมใต้กองเยอะๆ

เห็นการกระทำแล้วไม่เข้าใจ แต่ไม่ถาม

“นายคงชอบพวกแบบเค็มๆสินะ”

“ฉันจะไปซื้อขนม แล้วพวกนายจะไปซื้อขนมด้วยไหม?”

เห็นแซคคารี่ทักแทรกขึ้นมาจึงเลิกเมินแล้วตอบกลับ เพราะเขาจะไปซื้อขนม แล้วแฝดจะซื้ออะไรที่ตรงกับเขาไหม

(ขอปัก+ไว้ก่อนนะคะ!)

"ใกล้แล้ว เดี๋ยวว่าจะซื้อขนมเพิ่มอีกหน่อย เอาไปแบ่งรูมเมท"

ในขณะที่สองแฝดลากรถเข็น ตัวอาเมียสถือเพียงตะกร้าเท่านั้น บ่งบอกว่าเจ้าตัวไม่ได้มาซื้ออะไรมากมายอยู่แล้ว

"อืม..." ส่งเสียงในคอเหมือนครุ่นคิดนิดหน่อยก่อนจะพยักหน้าให้เบาๆ "ถ้าไม่รบกวนนะ?"

"แต่ให้ช่วยไหม? ไปกินฟรีๆไม่ทำอะไรแล้วรู้สึกแปลก" ถึงจะเป็นเพื่อนสมัยเด็กกัน แต่ก็เกรงใจหากจะไปกินข้าวฟรีเฉยๆ

"ก็ต้องกินอยู่แล้ว แต่ยังไม่รู้ว่าจะกินอะไร" ยกมือขึ้นปัดมือไอ้บ้าที่เล่นซนกับสีผมธรรมชาติของเขาไม่เลิก

"แล้วนายจะทำอะไรงั้นเหรอ?"

เมินไม่พอ รับรู้ด้วยว่าแซคคารี่ขยับเข้ามากระชิดขึ้นจึงขยับเดินหนี

“อือ กลับมาแล้วตั้งแต่เมื่อวาน” พยักหน้าเบาๆ เขากลับมาถึงหอตั้งแต่เมื่อวาน ส่วนวันนี้มาหาขนมหาเสบียงไปตุนที่ห้อง

ได้ยินคำเรียกแล้วได้แต่คิ้วกระตุกย่นจมูกก่อนจะเมินแฝดคนพี่ไปหาแฝดคนน้องที่กำลังบุ้ยปากมาทางของที่หยิบอันเดียวกัน

"เอา ก็ให้แล้วไม่ใช่เหรอ?" เหลือบตามองการผายมือเมื่อครู่ของแซคคารี่ ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบกล่องซีเรียลที่ทำจากข้าวโอ๊ต