I can live all alone by myself but it just feels lonely

ยังจำความรู้สึกวันนั้นได้แม่นเลย ไม่มีใครตอบแชทหรือคุยด้วยทั้งวัน แล้วข้อความที่โผล่มาตอบเกือบเที่ยงคืนคือ ถึงบ้านกันยัง
เข้าใจทุกอย่างเว้ย ว่าบ้านตัวเองไกลมาก เพื่อนเกรงใจไม่อยากให้เดินทางลำบาก งานการก้ไม่ได้ทำเหมือนคนอื่น เขานัดกันหลังเลิกงานแบบฉุกละหุกก็เข้าใจเว้ย เวลาอยู่ด้วยกันมือถือก้ไม่ได้จับเป็นปกติ เข้าใจทุกอย่างเลย แต่แบบ ฉันก็คนที่มีความรู้สึกอะ