(ฮี่ฮี่ >< ยินดีค่า ไว้เดี๋ยวเราจะบอมอีก.............)

(แถมให้อีกไม้เพราะเซย์จิคุงเป็นเด็กดีค่ะ(?) ><)

"สวัสดีค่ะ ! ✨" เธอต้อนรับคำทักทายของอีกคน พร้อมก้มหัวให้เล็กๆ

"ดีอยู่แล้วสิคะ ! ดังโงะพวกนี้ทำมาเพื่อทุกคนอยู่แล้วค่ะ (⸝⸝˃ ᵕ ˂⸝⸝)"

พูดจบก็ยื่นดังโงะให้พร้อมผ้าเช็ดหน้า , สำหรับเช็ดขนมที่ติดปากน่ะ

(เซย์จิคุง รับสักไม้ไหมคะ ><)

—! เหมือนจะคิดอะไรออก จนเผลอปรบมือออกมา

"ถ้างั้นคราวหน้าที่แลกขนมกัน ไว้ฉันจะทำเพื่อน้องๆของชิกะคุงบ้างดีไหมคะ !?" ถามออกมาแบบนั้นพร้อมกับตาเป็นประกายวิบวับ ✨

"ใช่ค่ะ! น่ารักมากเลยค่ะ" ถ้าพกรูปมาคงจะยื่นให้ดูอยู่ , ถ้าพกมาจริงๆคงจะโดนเจ้าตัวแสบโวยวายใส่แน่ๆ

ระหว่างที่อีกคนพูดก็เงียบ ตั้งใจฟังสุดๆ คอยผงกหัวตามตอนที่บอกเล่าถึงความแสบของพวกเด็กๆ , ได้ยินประโยคสุดท้ายก็ยิ้มเอ็นดูอีกคนสุดๆ พยายามกลั้นใจอย่าโยชิโยชิเชียวนะ! ถ้างั้นละกันชิกะคุงได้อายกว่าเดิมแน่ นิ่งไว้ ! เอมิโยะ ไอนะ !

+

"แสดงว่าคนพวกนั้นไม่เข้าใจในคำพูดของเธอไงละคะ" พูดจบก็ยิ้มให้อย่างอ่อนโยน , คำพูดของเธอไม่ได้มีการเสแสร้งใดๆ

เว้นช่วงสักพัก

"ม่า — โมริโอกะซังสินะคะ จะจำไว้นะคะ ^^"

— อาร๊ะ....ไม่คิดว่าอีกคนจะสังเกตเห็นนะเนี่ย....

"ป่าวค่ะ แค่คิดว่าโมริโอกะซังก็มีด้านน่ารักๆอยู่ด้วยนะคะ!" ไม่มีเจาะจงว่าส่วนไหนที่น่ารัก เอาเป็นทั้งหมดแล้วกัน..?