ولی خاک تو با او مهربان باش. اگر آتش با او مهربان نبود. اگر زندگی، اگر مرگ با او مهربان نبود. اگر انسان‌های دیگر با او مهربان نبودند، خاک، تو با او مهربان باش.

رازهای سرزمین من|رضا براهنی

آه، ای مردی که لب‌های مرا
از شرار بوسه‌ها سوزانده‌ئی
هیچ در عمق دو چشم خامشم
راز این دیوانگی را خوانده‌ئی

هیچ میدانی که من در قلب خویش
نقشی از عشق تو پنهان داشتم
هیچ‌میدانی کز این عشق‌نهان
آتشی سوزنده بر جان داشتم

-فروغ فرخزاد

باز هم شب...
تناقض افکار یا جنگ منطق و احساس؟
شنیدن صدای سکوت
دیدن جهانِ پشتِ پلک
داشتن تهی
افکار پر از خالی

زنده موندن یا زندگی کردن؟

به عابران کور مینگرم، به سیر سیار واژگان که از افکار مُقلِّد ساطع میشوند.
تکرار گفته ها، کلیشه ای پر صدا...
همسان یا انسان؟
چه باید کرد در روزگاری که زبان نگاه را تحمیل میکند؟

گرما و خروش در جنگ تن به تن
ریتم ناموزون در نوار قلب من
خشونت بود یا لطافت؟
رقص سایه هامون روی دیوار حماقت

از اوج و بال گفتم تو این ابهام
نمیدونم چرا، انگار بهم شد الهام
بعد از مرگ نور و شیوع تاریکی
مسیر زندگیم شده بود خط باریکی
که به همه میگفتم دیگه نایی نی
اما الان دارم مینویسم روی ابریشم
دیگه نمیپرسم من چی شم
تو بازیم حتی اگه نارو بخورم از هم‌کیشم

با پای برهنه
روانه در کرانه‌ی کُشنده
زمان بُرنده و سرنوشت بَرنده
موج میزنه به پاهام
کم کم اوج میگیرم با بال‌هام

آهسته به سمت در میروم
کاش هرگز به اینجا نمی آمدم که حالا برای رفتن، پاهایم بدتر از دلم بلرزد
بیرون ازینجا سکوت است و سکوت...
مثل قبل که در زندگی هیچ صدایی نبود
ترک خانه ای پر از آرامش
پر از صدای عشق

کاروانی به دست سپاهی منحوس
با افکاری محبوس
از بیم نان پذیرایِ شکنجه
بی خبر ازینکه همینشم جنگه
میرن بی تقلا به بلندای سقوط
کشتنِ مادر، سقط آزادیو رقصو سرود

پنهون نشو تو زندونی که ساختی
شاید فکر کنی زندگیتو باختی
ولی...
سر بکش نیمه پری که ندیدی
شاید وقت سیرآبی
به وضع الان خندیدی

گردش به همراه چرخِ لایتناهی تباهی
گاهی دنبال خدایی و گاهی رهایی
اما منجی نیست تو افکار واهی
فقط خودت برا خودت پناهی