‏دست آن به که خود قلم باشد
کش سر و کار با قلم باشد
هر که او کاتب است هم‌چو قلم
تیره‌روز و تهی شکم باشد

کمال اسماعیل

چقد اینجا یخه هنوز :/

گر در عمری شبی به ما پردازد
وین جان به لب رسیده را بنوازد

لب بر لب او نهشته ، ناگه خورشید
با تیغ کشیده بر سر ما تازد

کسائی مروزی

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

نرسیدن رسیدن محض است

آبزی آب را نمی بیند

هرکه در ماه زندگی بکند

رنگ مهتاب را نمی بیند ...

یاسر قنبرلو

سلام 😊