beni anlayacak birilerini aramıyorum, çoktan bıraktım. zerre huzur bulabileceğin birini de aramak çok olmamalı.

yoksun, hiç olmadın. ama seni hayal etmek güzel.

söylenen her beyanın neden bir izahate ihtiyacı var
neden inanmamakta ve anlamamakta ısrarcısınız?

artık bitti sanıyordum, meğer yaşadığım bir hülya imiş

sen de yanlış zamanı kovalıyorsun
ve ben her seferinde parçaları tekrar birleştirmek zorunda kalıyorum
ne olurdu sen de yardım etseydin bu parçaları toplamaya

bir yere ait hissedemedim
kendime ait olduğumda da
bencil ve kibirli olmaktan korkuyorum

evet... korkuyorum