อ้าว พี่เปนไร😨

โอ้นั่น คุณย่าหรอ คุณย่ามาเหลาEEให้ไง๋ ไม่นะ คุณย่าอย่าทำหัก😱😱😱😱

คัส ไง๋เหมือนเห็นคุอินะโบกมือให้ตามข้ามแม่น้ำแห่งความลบเลือนไป

"ทำไมจะไม่ได้อะ"

ไอเรามันก็คนเงินเหลือ แต่แววตารุ่นพี่นี่ทำเอานึกว่าตัวเองเป็นพระเดินธุดงค์เผยแผ่สัจธรรมให้คนอับจนหนทางเสียอย่างนั้น

หรือจริงๆตอนเกิดไง๋เดินเจ็ดเก้า????

ในขณะที่คนเป็นน้องกำลังได้ข้อสรุปแปลกๆกับตัวเอง เสียงเรียกก็เรียกร้องความสนใจได้เป็นอย่างดี

"ไหนๆ อะไรอะ"

(เค้าเอนดุ555555555555)

"อ๋อออ"

ไถงกอดอก พยักหน้าหงึกๆเข้าใจพลางมองซ้ายมองขวา นี่เขาวิ่งมาอยู่โซนนี้หรอกหรอเนี่ย

"ไง๋ก็ยังไม่กินข้าว"

หมายถึงข้าวเที่ยงน่ะ

"งั้นมากินด้วยกันไหม"

"เรียกไง๋"

พอช่วงหลังๆไม่ค่อยมีใครเรียกไถงแล้วก็รู้สึกแปลกๆ ไม่เหมือนชื่อเล่นตัวเองที่ใช้มา18ปี

"ออกมาวิ่งเฉยๆ พี่ทำไรอะ ดูจากหลังก็รู้สึกถึงความหดหู่"

(มิดตะพาบโอตาคุ เราไม่ทิ้งกัน😭)

อยู่ในระหว่างการวิ่งรอบเก-- ออกปฏิบัติการตรวจตราสถานที่(?) จนกระทั่งวิ่งเหยาะๆผ่านมาเจอคนคุ้นหน้าคุ้นตาท่าทางหงอยเหงาอยู่ข้างหน้า นายไถงไม่รอช้า วิ่งเข้าหาจากด้านหลังและ

ป้าบ!

"ว่าไง!"

ตีหลังด้วยแรงที่กะว่าน้อยที่สุดเพื่อเป็นการทักทาย

(/ตาพร่า /ล้ม)

แต่ผมแข่ง ขอเป็นรางวัลคนชนะ✊

อังคารก็ได้ พี่แข่งป่าว

ชาเขียวมะนาว

ชาเขียว ชาไทย ชามะลิ ชากุหลาบ ชามะนาว เยอะแยะพี่

😦😨🥶

พี่ก็แข่งหรอ!

พี่ก็เลี้ยงผมทั้งชีวิต