ฮงลูสีรุ้ง สาธุ99 แล้วเขาจะให้พร

หรือเราแค่ไม่ชินวะ เอออาจจะแค่ไม่ชิน

เฮ้ลป์

มันแบบ เฮ้ลป์

แต่แบบ ขอนิดนึง ไอที่เป็นตัวอักษรที่ฮงอธิบายความรู้สึกของตัวเองต่อคันโตเพื่อนๆละแบบ ช่วยด้วยกราฟิกดีไซน์อีสมายแพชชั่นจัดๆ คือรู้แหละก็ใช้ฟอนต์นี้มาตลอดแต่พอตัวใหญ่ละแปลกตาชะมัดปกติเห็นลอยไปลอยมาจะบ้า555555555555

คำพูดดันเต้คือคอมฟอร์ทต่อใจสุดๆ ฮือ ทุกวันนี้ผมก็ว่าชอบเมนละมีซัมติงรีเลทกับเมน ละแบบ กับไอฮงเนี่ย รีเลทไรวะ รวยก้ไม่รวย อ่อ ยิ้มรับให้ทุกสิ่งนี่เอง คือไทป์นี้มีซัมติงแน่แหละแต่ก็ไม่นึกว่าแบบ ไอฮ๊งงงง ขนาดนี้เลยเหรอ เอาตั้งแต่เกิดเลยอะนะ ละภาพคือมันไม่ยินดียินร้ายกับการที่ถ้ามันจะตายด้วย (เป็นอยู่ แต่ก็ไม่กล้าแหละ) ละดันเต้แบบ โอ้ย 😭

ไอ้ต้าวความน่ารัก 😔

ขออนุญาตสลายร่างตัวเองไปนอนก่อน เดี๋ยวกลับมากรี้ดใหม่นะคะ 💤

และอี้ซางก็อ้ำอึ้ง.png

หลังจากนั้นซินแคลร์ถึงบอกว่าเขาเข้าเต้นไปมีทติ้ง aka ประชุมกันแล้ว ไปกันมั้ย โอเค ไป เป็นอันจบ episode

"เหมือนกับเมื่อก่อนเลยล่ะครับ"
(ญป.แปลว่าไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลยสินะครับ)

"ห้ะ นี่เธอเป็นพวกเจ้าคิดเจ้าแค้น(อาฆาตแค้น)แบบนี้มาตลอดเลยเหรอ?"

"อาฆาตแค้น? ไม่เลยๆ ซีชุนน่ะเป็นญาติที่เป็นมิตรและยังคงเป็นมิตรที่สุดของผมอยู่เสมอเลยล่ะครับ"

"อืม... ขอถามสักหน่อย หากได้ยินไม่ผิดไป 'ยังคง' งั้นหรือ?"
(ไม่รู้สรรพนามของอี้ซางในญป.ง่ะ...)

"ใช่แล้วล่ะครับ" (ด้วยน้ำเสียงปกติ)

แม้จะโดนหนักแค่ไหน แต่ฮงลูก็
"อื้ม ขอบคุณนะ ยินดีเลยล่ะ" ด้วยเสียงปกติ

then น้องซีชุนเดินหนีออกจากซีน.png มีทำเหมือนจะพูดอะไรแต่ก็ไม่พูดด้วยนะ โถ่น้อง เป็นห่วงก็พูด 😔

จบศึกครอบครัวตีกัน เกรเกอร์ก็ยังเป็นคนแรกที่ทักขึ้นมาเปลี่ยนบรรยากาศ
"ก็...นะ ว่ากันว่าครอบครัวที่อยู่กันอย่างมีความสุขน่ะหายากกว่าพวกที่อยู่กันแบบไม่มีความสุขอีกนี่นะ

หลังจากนั้นเกรเกอร์ก็โดนฮีธกับเรียวชูเขม่น 55555

"ได้สิ (เสียงปกติ) ถ้านั่นเป็นสิ่งที่... ซีชุนต้องการล่ะก็นะ (เสียงเบามาก)"

"...ฉันคิดว่าหลังจากผ่านไปนานขนาดนี้พี่คงจะทำตัวดีขึ้นแล้ว อย่างน้อยก็ดีขึ้นกว่าครั้งสุดท้ายที่เราเจอกัน"

"งั้นเหรอ เหมือนว่าในสายตาเธอ ผมไม่ได้ทำตัวดีขึ้นเลยแม้แต่น้อยสินะ"

"พี่ควรรู้ตัวไว้ซะด้วยว่าโชคดีแค่ไหนที่เจอฉันน่ะ ถ้าเกิดเจอพวกพี่ๆคนอื่นล่ะก็ หัวสวยๆของพี่คงได้ลงไปเกลือกกลิ้งไปมาอยู่บนพื้นดินแล้ว"
(ฟันหัวขาด)

คุณเหว่ยเหงื่อตก
"ยังคงเป็นตัวเองเหมือนเดิมเลยนะครับนายน้อย..."

น้องก็ด้วย เหมือนเดิมเป๊ะ
"ช่างเถอะ แล้วทำไมถึงไม่แยกกันตรงนี้แล้วต่างคนต่างทำธุระของตัวเองซะล่ะ?"

"ฉันเห็นแล้วว่าทั้งพี่แล้วก็เพื่อนของพี่ดูเหมือนจะมีความสามารถพิเศษในการดึงดูดความสนใจโดยไม่จำเป็น แต่ฉันชอบที่จะอยู่เงียบๆมากกว่า"

"และจะดีกว่านี้ถ้าพี่ไม่สร้างความขายหน้าให้ฉันด้วยการคุยหรือทำอย่างอื่นกับฉันด้านในนั่น"

เบิกตัวละครใหม่มมมม

"ไม่เจอกันนานเลยนะครับ นายน้อย"

"ว้าว (น้ำเสียงดีใจมาก) ไม่เจอกันนานเนอะเลยคุณเหว่ย ตอนนี้ก็ยังเป็นพี่เลี้ยงของซีชุนอยู่สินะเนี่ย?"

"ครับ ถึงแม้จะมีข้อบกพร่องอยู่บ้าง แต่ก็ยังคอยช่วยเหลือคุณหนูอยู่เสมอครับ"

"อืม... กังวลจังเลยว่าข้างในนั่นจะอันตรายเกินไป"
"—อ้ะ! ถ้าแบบนั้นก็ตามมาด้วยกันดีไหม ซีชุน?"

"แน่อยู่แล้ว และฉันก็สงสัยว่าพี่ก็คงมาเพื่อเงินค่าขนมเล็กๆน้อยๆนี่ด้วย"

โรเดียน(ซับนรก): เหอะๆ ตังค่าขนม 😒

(ของญป.โยนกูเกิ้ลละบอกคงไม่ได้มาทำเรื่องแบบนี้เพราะเงินเยอะแบบนั้นหรอกใช่มั้ย ละฉันต้องเชื่อใคร-)

"โอ้ ถ้าอย่างนั้นแล้ว... อ่า ไม่เป็นไร ผมไม่คิดว่าเธอหรือคุณเหว่ยจะตอบคำถามนั้นอยู่ดีน่ะ"

then มีชายผมยาวส่งสายตาปิ้งๆก่อนจะเข้ามาโค้งหัวให้ฮงลูอย่างสุภาพ
ใครกันนะ 🤫

(กว่าญป.จะเขียนว่าน้องใช้ watashi (私) (เลยเลี่ยงจนกว่าจะเห็นสรรพนาม-))

"ฟังนะ พี่ชายผู้ไร้เดียงสาของฉัน ฉันมาที่นี่ก่อน ตกลงนะ? มาถึงก่อนกลุ่ม... หมายถึงพวกลูกน้องระดับล่างของพี่อีกน่ะ"

"เข้าใจแล้วใช่มั้ย? ฉันอยู่ที่นี่ในฐานะผู้มีส่วนร่วมในการกำจัดลา มันชาแลนด์ ฉันแน่ใจว่าฉันมีข้อมูลมากกว่าที่พี่มีแน่นอน"

"เธอก็ด้วยเหรอ? คงไม่ได้มีส่วนร่วมกับเรื่องแบบนี้เพราะเงินอยู่แล้วใช่ไหมล่ะ?"

"เหอะ แล้วยังไม่ตัวขาดครึ่งทั้งๆที่ไปเจอกับพี่เวรนั่นน่ะเหรอ? ยังโชคดีเหมือนเคยเลยสินะ?"

"ซีชุน ผมได้ยินมาว่าที่นั่น(ลา มันชาแลนด์)อันตรายมากเลยนะ มีคนหายไปเรื่อยๆด้วย ทำไมเธอและเพื่อนๆถึงไม่ไปหาที่ๆปลอดภัยหลบภัยกันก่อนล่ะ?"

"ฮะๆๆ... (เสียงหัวเราะชั่วร้ายมาก) ไม่ยักรู้เลยว่าพูดแบบนี้เพราะเล่นมุกตลกหรือเป็นห่วงจริงๆกันแน่"

ตะกี้รูปหาย-

"ยังไงซะก็ยังห่างจากพวกพี่ๆอยู่อีกเยอะอยู่ดี"

"อืม— อย่างนี้นี่เอง"

"รู้ตัวบ้างไหมว่ามีคนในตระกูลของเรากำลังตามหาพี่อยู่น่ะ?"

"รู้สิ อ้ะ ว่าแล้วก็นึกขึ้นได้ ก่อนหน้านี้ได้เจอกับพี่เจีย ฮวนแล้วก็ได้คุยกันนิดหน่อยด้วยล่ะ"
(ญป.ฮงเรียกนี่ซังอะ-)

ดันเต้(ซับนรก): คุยกันนิดหน่อยแบบใดห์ หรือจริงๆปกติก็คุยงี้

"...เข้าใจแล้ว (พูดเสียงเบามาก) อ้ะ เพิ่งสังเกตว่าซีชุนไม่ได้แค่สูงขึ้นอย่างเดียวสินะเนี่ย (ด้วยน้ำเสียงปกติ)"
"ดูเหมือนเธอจะมีเพื่อนรอบๆตัวเพิ่มขึ้นด้วย เหมือนผมเลย เพิ่งจะมาใหม่กันเหรอ?"

ดันเต้(ซับนรก): มองโลกในแง่ดีไปละ คนที่เอ็งบอกว่าเป็นเพื่อนนี่พร้อมจะซัดหน้าเราทุกเมื่อเลยนะเว้ย

then น้องตัดบทอีกรอบ:
"คงไม่ได้คิดว่าพวกนั้นเป็น 'เพื่อน' กันจริงๆหรอกใช่มั้ย?"

(ลืมแนบว่าในญป.น้องเรียกฮงว่า gege (哥哥) ที่แปลว่าพี่ชาย ก็เลยให้เรียกแทนเป็นพี่-)

ฮงแก้ต่าง
"ฮะๆ ไม่ใช่กลุ่มของตัวเองหรอกนะ ซีชุน เอาแบบนี้ เดี๋ยวจะแนะนำพวกเขาให้เธอรู้จักนะ เริ่มจากคนแรกเลย นี่คือคุณเกรเกอร์ ทักทายกันหน่อยนะ~"

เกรเกอร์เกร็ง โรเดียนพยายามแนะนำตัวด้วยแต่โดนน้องตัดบท

"พอเลย ไม่ได้มีเวลาว่างมานั่งฟังหรอกนะ"
เบนตาหนีอีกต่างหาก

"เกือบจะจำเธอไม่ได้แล้วนะเนี่ย ครั้งสุดท้ายที่เจอกันยังสูงแค่เข่าของผมอยู่เลย"

ฮงลูผู้ทักทายน้องด้วยน้ำเสียงปกติ แต่ดูหน้าน้องก่อนนะฮง

"เพราะว่าครั้งสุดท้ายที่เจอกันคือตอนที่ยังเด็กอยู่ต่างหาก"
"ตอนนี้ก็เจอกันแล้ว ก็ยังสงสัยอยู่ว่าจะเตรียมการอะไรไว้ตั้งแต่ออกจากบ้านไป"
"แค่นี้เองเหรอ? พี่ทำได้แค่ตั้งกลุ่มของตัวเองขึ้นมาเนี่ยนะ?"

ครับ 😔
พี่ก็ไม่รัก น้องก็ไม่รัก น่าสงสารเนอะ

ละก็เกิดปากเสียงในหมู่คนบาปเล็กน้อย (เมอไปจ้องเขากลับทำไม ซินที่คิดว่าจะเอาไงดี ฮีธที่ไม่ทนละ มาคุยกันหน่อยดิ๊)

จนฟิกเซอร์กลุ่มนั้นเดินเข้ามาหา ฮงลูยิ้มหนักกว่าเดิมอีก จนฮีธทัก ยิ้มอะไรเอ็ง

"อ๋อ— ฮะๆ ไม่ได้คิดเลยว่าจะได้แนะนำให้ทุกคนได้รู้จักเร็วขนาดนี้"
"ผมขอแนะนำให้รู้จัก"
"นี่คือน้องสาวของผม เจีย ซีชุนครับ"

(ละเบนตาหนีทำไมอะฮง)