Depremin üçüncü yıldönümünde “Karanlık Zamanlarda Şarkı Söylemek” belgeseli ile acıları hatırlıyoruz. 6 Şubat depreminden bu yana üç yıl geçti. Tahmin edebileceğiniz gibi korkunç ve benzersiz kayıpların acısına bir türlü iyileşmeyen yaşam koşulları eklendi. Bu depremde evlerini ve yakınlarını kaybedenlerin büyük çoğunluğu hala onarılmayan yollardan, perişan, ısınmayan konteynerlere gidiyorlar. Hala bitmeyen davalardan adalet bekliyorlar. Bu depremden olağanüstü bir dayanışma öyküsü çıkaran "Hatay Akademi Senfoni Orkestrası" ile dayanışmayla yaptığımız "Karanlık Zamanlarda Şarkı Söylemek" belgeselini göstermek için birçok öneri aldık.

 Dola AI son zamanlarda yükselişte olan platformlardan birisi. Sizin için bir derleme yaptık: 1. Sorunsuz Takvim Entegrasyonu Dola, halihazırda kullandığınız mesajlaşma uygulamaları olan WhatsApp, Telegram ve iMessage içinde doğrudan çalışarak öne çıkmaktadır. Uygulamalar arasında geçiş yapmadan, doğal bir sohbet yoluyla tüm takviminizi yönetebilirsiniz. Bu “bulunduğunuz yerde buluşma” yaklaşımı, diğer takvim asistanlarının yarattığı sürtüşmeleri ortadan kaldırır.skywork+2 2. Çok Modlu Esneklik…

**Akademik Yolculuk ve Etkileyen Düşünürler** - Nabi Avcı, akademik kariyerine 1980 yılında Eskişehir Anadolu Üniversitesi'nde başlamış ve Türkiye'nin ilk iletişim bilimleri fakültesinde görev almıştır. - Eskişehir'deki dönemi boyunca, Cevat Çapan ve Ünsal Oroskan gibi önemli hocalardan büyük destek almıştır. - Arkadaşlarıyla yaptığı derin sohbetler, akademik ilgilerini ve düşünsel derinliğini şekillendiren önemli bir etki yaratmıştır. **Medya Pratikleri ve Dönüşüm** - Nabi Avcı, medya pratiği alanında çeşitli roller üstlenmiş, özellikle gazete ve televizyon yayıncılığına katkıda bulunmuştur.

Yapay zeka hayatımıza girdiğinden beri birçok şekilde hayatımızı kolaylaştırıyor. Derslerimizde yardımcı oluyor, işimizde yardımcı oluyor, sosyal hayatımızda bazı kararlar almamıza bile yardımcı oluyor. Yapay zeka günden güne gelişiyor. Bir gün bir makaleyi sadece özetlerden başka bir gün o makaleyle ilgili sunum bile hazırlıyor. Bu hızlı gelişim ne kadar güzel gözükse de aslında korkutucu bir tarafı da var. Siz hiç “ya bir gün yapay zeka bana yardım etmek yerine benim işimi yapmaya başlarsa?” diye düşünmüyor musunuz?

Yapay zeka artık hayatımızda oldukça yaygın kullanılıyor. Farkında olmadan her yerde: ödevlerimizde, mail taslaklarımızda, sunumlarımızda, makalelerimizde hatta hangi filmi izleyeceğimize karar verirken bile. Her şeye “AI halleder” demeye o kadar alıştık ki bazen şu soruyu kendimize sormamız gerekiyor: “Biz mi yapay zekayı kullanıyoruz, yoksa yapay zeka mı bizim yerimize düşünüyor?” Son yıllarda “Yapay zeka insanı tembelleştiriyor” cümlesi sık sık karşımıza çıkıyor.

Online alışveriş sitelerinde bana özel önerilen ürünler çoğu zaman gerçekten ilgimi çekiyor. Çünkü daha önce baktığım ya da satın aldığım ürünlere göre öneriler yapılıyor. Bu durum alışverişi kolaylaştırıyor ama aynı zamanda daha fazla tüketmeye de yönlendirebiliyor. İhtiyacım olmayan şeyleri almaya daha açık hale geliyorum. Bu yüzden bilinçli tüketici olmanın önemi daha da artıyor.

Yapay zekâ destekli yüz tanıma sistemleri güvenliği artırmak için kullanılıyor. Özellikle kamu alanlarında suçların önlenmesi açısından faydalı olabilir. Ancak bu sistemlerin sürekli izlenme hissi yaratması bireysel özgürlükleri tehdit edebilir. Nerede ve ne amaçla kullanıldığının net olmaması insanları endişelendiriyor. Bu yüzden güvenlik ile özel hayat arasında bir denge kurulması gerektiğini düşünüyorum.

Sosyal medyada karşıma çıkan içeriklerin çoğu, benim davranışlarıma göre seçiliyor. Beğendiğim, izlediğim ya da yorum yaptığım paylaşımlar yapay zekâ tarafından analiz ediliyor. Ben istediğimi izlediğimi düşünsem de, aslında algoritma beni yönlendiriyor. Bu durum bazen ilgimi çeken içeriklere ulaşmamı sağlarken, bazen de fark etmeden aynı tarz içeriklerin içinde kaybolmama neden oluyor.

Telefonumda yazı yazarken kelimelerin benden önce tahmin edilmesi artık çok normal geliyor. Bu sistemler, daha önce yazdığım mesajları, sık kullandığım kelimeleri ve cümle kurma şeklimi analiz ederek çalışıyor. Yani birebir ne düşündüğümü bilmiyor ama alışkanlıklarımı öğreniyor. Bu da yazı yazmayı hızlandırıyor. Ancak zamanla telefonun beni bu kadar iyi tanıması, kişisel verilerin ne kadar kullanıldığı sorusunu da akla getiriyor.

Bu tiyatro oyunu etrafımdaki birkaç insan tarafından bana önerildiğinden beri izlemek istediğim oyunlardan biriydi. Bir oyuncu olarak çok beğendiğim ve işlerini takip ettiğim Cem Yiğit Üzümoğlu’nun da oyuncu kadrosunda olduğunu görünce oyuna bilet alıp izlememin şart olduğunu hissetmeye başlamıştım. Oyunun adı konusuna olan merakımı daha da arttırdı ve girip baktığımda basit ama düşündürücü olan” Bir gün karşınıza size tıpa tıp benzeyen birisi çıksa ne hissedersiniz?”

Bir süredir tiyatro afişlerinde ve sosyal medyada adını sıkça gördüğüm Ada Kasabası görmek istediğim oyunlar arasındaydı. Oyunun isminin verdiği sakinliğin yanı sıra ilgimi çekecek bir hikâye izlemeyi bekliyordum. Fakat salona girip oyunun başlamasını beklerken bu oyundan bu kadar etkileneceğimi ve kafamda birçok soru işareti oluşturacağını düşünmemiştim. Oyunun konusuna baktığımda küçük bir ada kasabasında yaşayan insanların hayatlarını izleyeceğimi anlamıştım. Bu küçük ve dış dünyadan izole olan bir yer olarak gördüğümüz adadaki insanların aslında iç dünyalarının ne kadar kalabalık ve karmaşık olduğunu oyun başladıktan kısa bir süre sonra fark ettim.

SKİNTY FİA Albümler Souvlakide olduğu gibi sadece kendimize ayna tutmaz , bazen toplumu , bir dönemi ve bazı özel durumları bize yansıtır. Bu modern başyapıt ise İrlanda gibi bir toplumun gençlerini bize anlatıyor Bir çok cümlesiyle ülkemizin acı durumuna paralel şeyler söyleyen bu albümü sadece muhteşem müzisyenlikle ele almak imkansız . Şiir denilebilecek kadar güzel sözel anlatımıyla iç parçalayan cümleler barındıran bu albüm hem sözel hem müzikal olarak çağdaş popüler müzikte eşine çok rastlanmayan bir kaliteyi önümüze koyuyor .

⸻ Albümlerin tüm müzik tarihinin  en önemli şeyleri olduğunu düşünüyorum. Bir insanın kemikleri gibi toprak altında çürümeyen . albümün  anlamak sanatçıyı o anki durumu ile anlamaktır Bazen ise kendi durumundaki birini dinlemektir. Souvlaki bende bu hissi uyandırıyor. Kendimle karşılaşmak gibi çok rahatsız edici ama huzur verici. Yabancı değil ama tanıdık da değil. Uyuşmaktan, beklemekten, çaresizlikten ve hiç klişe olmayan bir tasviriyle aşktan bahseden bu albümü …

Son yıllarda AI kullanımı ödev yaptırmak, makale özetlemek ya da bilgi danışmak yerine görseller ve videolar üretimine dönmeye başladı. Bu dönemde gerçekliğin ne olduğunu yeniden tanımlıyoruz. Artık bizi korkutan şey, karanlık,korku filmleri ya da yatakların altındaki canavarlar değil. Bizi korkutan şey, sosyal medyada karşımıza çıkan “bu gerçek mi ya?” Diye dakikalarca baktığımız fotoğraflar ve videolar. Yapay zeka artık sadece makalelere yardım etmiyor, duygu, yüz, beden ve gerçeklik de üretiyor.

Kadın karakterlerin erkek baş karakterlerin hikayesine yeni bir ışık, macera, aksiyon getirdiği bir hikâye düşünün. Kendi başına bir gelişim yaşamayan, ancak erkek baş karakterin hikayesini geliştirebilecek bir kadın. Manic Pixie Dream Girl (MPDG), Türkçe adıyla Hayali Manik Peri Kızı veya Tureng sözlüğünün çevirisine göre Özgür Kız Karakter, bu klişeyi bizler için adlandırıyor. MPDG terimi ilk kez 2007 yılında sinema eleştirmeni Nathan Rabin tarafından, Elizabethtown (2005) filmindeki Claire karakterinin üzerinden ortaya atıldı.

Son yıllarda sosyal medyada “sağlıklı yaşam” içeriklerinin hızla arttığı görülüyor. Özellikle Instagram ve TikTok’ta paylaşılan fit tarifler, şekersiz tatlılar ve alternatif malzemelerle hazırlanan yemekler geniş kitlelere ulaşıyor. Bu paylaşımlar, yemeği yalnızca fiziksel bir ihtiyaç olmaktan çıkararak, bireylerin yaşam tarzlarını yansıttıkları bir alan haline getiriyor. Fit yemek trendlerinin bu denli yaygınlaşmasında sosyal medyada aktif olan içerik üreticilerinin rolü oldukça büyük. Birçok influencer, günlük beslenme rutinlerini ve hazırladıkları tarifleri düzenli olarak paylaşarak ‘’sağlıklı yaşam’’ algısını görünür kılıyor.

Bir diziyi izlemek artık sadece ekrana bakmak değil. İzlerken konuşuyoruz, yazıyoruz, taraf oluyoruz, savunuyoruz. Hatta zaman zaman dizinin gidişatına müdahale etmeye çalışıyoruz. Sosyal medyada atılan binlerce yorum, açılan fan hesapları ve trend listelerine giren etiketler, dizilerin yalnızca senaristlerin değil, fanların da dahil olduğu alanlara dönüştüğünü gösteriyor. Kızılcık Şerbeti’ndeki Doğa–Firaz hikâyesi bunun en net örneklerinden biri. Fanların “böyle olmamalıydı” dediği anlar, hikâyenin nasıl ilerlemesi gerektiğine dair kolektif bir beklenti yaratıyor.

Bir dizinin final yaptığı haberini gördüğümüzde genelde açıklama çok kısa oluyor. “Reytingleri düşüktü.” Aslında bu cümleyi o kadar sık duyuyoruz ki, çoğu zaman üzerinde düşünmeden geçiyoruz. Ama son zamanlarda ben durup düşünmeye başladım. Çünkü bazı diziler var; sosyal medyada sürekli karşımıza çıkıyorlar. Sahneleri paylaşılıyor, karakterleri tartışılıyor, final yaptıktan sonra bile konuşulmaya devam ediliyor. Buna rağmen ekranda uzun süre tutunamıyorlar. Bu noktada ister istemez şu soru geliyor aklıma:

Televizyonda izlediğimiz diziler sadece hikâye anlatmıyor. İlişkileri, gücü, acıyı ve krizleri “normalmiş” gibi göstererek bizi yavaş yavaş buna alıştırıyor. Fark etsek de etmesek de. İzlemek Artık Sadece İzlemek Değil Bugün medya izleyicisi olmak, sadece ekran karşısında vakit geçirmek anlamına gelmiyor. İzlerken bir yandan kafa dağıtıyoruz, bir yandan da yaşadığımız toplumu, ilişkileri ve hayatın kendisini anlamaya çalışıyoruz. Çünkü Türkiye’de televizyon, gündelik hayatla sürekli temas hâlinde.

Spor kavramına insanları bağlayan en önemli unsurlardan biri, bağlı olduğu lokal kültürün ruhunu yansıtmasıdır denebilir. Daha doğru bir söylemle ifade edecek olursak "denebilirdi". Küreselleşen ve aslında her şeyin bir nebze de olsa pazarlanma noktasında ele alınmaya başlandığı spor dünyasında işler hiç de eskisi gibi yürümüyor. Formula 1, Futbol gibi dünyanın dört bir yanında sayısız izleyicisi olan sporlar artık sermayeye bağlı kararlarla var oluyorlar.

TETİKLEYİCİ İÇERİK: Şiddet, tecavüz, kadın karakter ölümleri ve grafik sahneler içerir. Bir filmde, kitapta ya da çizgi romanda bir kadının buzdolabının dışında var olabilmesi neden bu kadar zor? Women in Refrigerators, yani buzdolabındaki kadın kavramı, kadın karakterlerin hikayede sadece erkek ana karaktere hikaye başlatmak ya da hikayesini geliştirmek için travmatik olaylar yaşaması olgusunu açıklıyor. Çizgi roman yazarı Gail Simone tarafından 1999 yılında ortaya atılan ve çizgi romanlar üzerinden gelişen bu terim, yine aynı yılda yayınlanmış olan Green Lantern'ın 54.

Fotoğrafçılık yıllar içinde büyük değişimler yaşadı. Başta özel anıları saklamak için fotoğrafçıya gidilir ya da evlerde kameralarla anılar biriktirilirdi. Teknolojinin gelişimiyle fotoğraf çekmek kolaylaştı ve telefonlarla her an her şey çekilebilir hale geldi. Bu durum fotoğrafın eski önemini yitirmesine neden oldu. Ancak son zamanlarda analog makineler, eski kameralar ve nostaljik görüntülerle birlikte bir geri dönüş yaşanıyor. Telefonlardan Önce Fotoğrafçılık: Az Kare, Çok Anlam…

Pandemi dönemiyle birlikte gündelik hayatın alışılmış düzeni tamamen değişti. Evde kalmak zorunda olduğumuz bu süreçte sosyal ilişkilerimiz sınırlanırken, belirsizlik ve kaygı duygusu hayatın merkezine yerleşti. Tam da bu noktada sosyal medya ve mutfak, beklenmedik bir şekilde insanların kendilerini daha az yalnız hissettikleri alanlara dönüştü. Yemek yapmak, yalnızca fiziksel bir ihtiyaç olmaktan çıkıp duygusal ve sosyal bir anlam kazandı. Pandeminin ilk dönemlerinde sosyal medyada hızla yayılan dalgona kahve, bu sürecin en çarpıcı örneklerinden biriydi.

2025 yılında gerçekleşen 27. Afife Tiyatro Ödülleri’nde “Yılın En İyi Genç Kuşak Sanatçısı” ödülüne layık görülmüş Mine Nur Şen’in başrolünde olduğu tek kişilik tiyatro oyunu ‘Yıldız’ güncel olarak hala oynanıyor ve büyük ilgi görüyor. Uzun zamandır bu oyunu izleme istediğim üzerine sonunda bu oyuna gitme şansını yakalayabildim. Salona girerken beklentim yüksekti fakat bu kadar etkileneceğimi ve bu kadar iyi bir oyunculukla karşılaşacağımı tahmin etmemiştim.

STS Türkiye Bilim, Teknoloji ve Toplum Kış Okulu 2026: STS101: Bilim ve Teknoloji Çalışmalarına Giriş Yer: Gençlik ve Spor Bakanlığı Tesisi, Gölbaşı, Ankara Düzenleyenler: Şafak Kılıçtepe, Gülizar Karahan Balya, Arsev Umur Aydınoğlu, Melike Şahinol, Emine Öncüler Yayalar, Erkan Saka, İskender Gökalp STS Türkiye Bilim ve Teknoloji Çalışmaları (STS Türkiye) Araştırma Ağı, ülkemizde Bilim ve Teknoloji Çalışmaları alanında araştırma ve eğitim faaliyetlerini teşvik ederek alanın görünürlüğünü ve yaygınlığını artırmak amacıyla çalışmalarına devam etmektedir.