امروز ۴۰ دقیقه با پدرومادرم تصویری صحبت کردم و ۷ جون بهم اضافه شد…واقعا و فیزیکی تب‌ام قطع شد!

مامانم امروز بعد از ۱۷ روز به واتس‌اپ وصل شد، یه‌دونه از عکسهای دخترم و که تو این مدت با گزارش روزانه می‌فرستادم قلب قرمز کرد و نوشت وصل شدم، نت خیلی ضعیفه ای جان دلم، و بعدش قطع شد…بسوزه ریشه‌اتون که انقدر ما رو زجر می‌دید.

کاش هموطنان عتیقه‌ی بیکار منتظر خبرمون انقدر ویدیوی آشغال با AI از انقلاب ایران درست نکنن. به قول اون طلافروشه، آقا ببخشید کوروش بالدار دارین؟ سوار شیر باشه.

از تظاهرات در شهر کوچک در آلمان برمی‌گردم و سر انواع پرچم و شعار دعوا شد…اشکم خشک شد :،(

اون از وضع ایران و اوضاع جهان و این هم از پایان تعطیلات و خراب شدن قهوه‌ساز در روز دوم سال جدید…چه شود(انگشتش را می‌جود!)

واقعا برام اومد زدم این فال و گذشت اختر و کار آخر شد🥹. یعنی میشه واقعا درد فیزیکی این تصادف تموم شه؟

عمل آخر‌ هم‌ انجام شد و هرچی بود و نبود از صفحه و پیچ و الخ درآوردند. حالا بشینم ببینم میتونم ده روز استراحت کنم و این زخم و به عفونت نکشونم😬.

اکتبر

شنبه تراز که مامانم ۷۰ ساله شد🥳💐🥰

یکشنبه مرغوب🤌🏻

دست چپ‌ام تا شونه و پشت‌کمر ۳۸ تا نیش پشه زده! الان شمردم و دونه‌دونه با این یاروها داغ کردم که نخاره. دست راستم فقط ۸ تا نیش داره و پشت کمرم سمت راست ۳تا. نه کمپی و نه چیزی، یکشنبه فقط دو ساعت تو
باشگاه تنیس تماشا کردم🫣😭😫

دیروز که منطقه و خونمون۳ رو اعلام کردند، زنگ زدم با مامان و بابام تو حیاط گلهایی که کاشتیم و پیشرفتشون از عید تا حالا نگاه کردیم،با دخترم و مامانم سیب‌زمینی و هویج پوست کردیم و راجع‌به بهترین روش پوره درست کردن حرف زدیم تا صداوسیما رو زدن. یک ساعت از عجیب‌ترین ساعت‌های زندگیم بود که هیچوقت یادم نمیره.

اینم بگم که تو‌ این وضعیت دلم گرمه به همسایه و دوستهایی که دیروز برام پیام فرستادند و حال پدرمادرم و پرسیدند و گفتند دلمون باهاته. اونم آلمانی‌هایی که منتظرند یه‌چیزی بشه و عطف به سوابق تاریخی غش کنند بغل اسرائیل.

یه‌چیزهایی تو چین عین ایران بود، کاشی‌های فرودگاه شانگهای که واردش شدیم. مترو و نحوه بلیط دادنمون، خود قطار، صندلی‌هاش…مدام میگفتم ا این عین تهرانه. یادم افتاد چقدر دلم تنگ شده و چه طولانی شد نرفتنم.

از چین برگشتم و جت‌لگ ازم برنمیگرده…

فردا باید برم چین، چمدون نبستم، بدعنقم، پام درد می‌کنه و کلا نوموخوام…

کی وقت کردم بعد از چند ماه بیام بخونم و بنویسم…در تعطیلات و رودس زیبا. باشد که در روزمره هم وقت کنم بیام (حالا انگار رییس‌جمهوری چیزی‌ام و خیلی سرشلوغ)