โลแกนจึงเรียกสาวน้อยมาอยู่ข้างๆ เขาแทน เพื่อที่อีริคจะได้ทานอาหารอย่างสงบ
"เสร็จแล้วครับ ไปกันเถอะ" อีริคว่าขณะดันจานที่กันเสร็จแล้วออกจากตัวนิดหน่อย
"อิ่มแน่นะครับ?" โลแกนถาม อีริคแทบไม่ได้กอนอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย
โลแกนจึงเรียกสาวน้อยมาอยู่ข้างๆ เขาแทน เพื่อที่อีริคจะได้ทานอาหารอย่างสงบ
"เสร็จแล้วครับ ไปกันเถอะ" อีริคว่าขณะดันจานที่กันเสร็จแล้วออกจากตัวนิดหน่อย
"อิ่มแน่นะครับ?" โลแกนถาม อีริคแทบไม่ได้กอนอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย
"หัวเราะอะไรครับ?" โลแกนถาม เพราะอีริคมองเขาแล้วก็หัวเราะแบบนี้ มันทำให้เขาอายหน่อยๆ นะ
"เปล่าครับ ทานอาหารเถอะ เดี๋ยวผมดูลูกเองนะ" อีริคตอบ
"หัวเราะอะไรครับ?" โลแกนถาม เพราะอีริคมองเขาแล้วก็หัวเราะแบบนี้ มันทำให้เขาอายหน่อยๆ นะ
"เปล่าครับ ทานอาหารเถอะ เดี๋ยวผมดูลูกเองนะ" อีริคตอบ
Wishing you all the best today as well 🥳🫶🏻
Wishing you all the best today as well 🥳🫶🏻
"เหมือนกันครับ คิดถึงคุณมากๆ เลยล่ะ" โลแกนว่าอย่างอารมณ์ดี "มาครับ ผมจะชงน้ำขิงให้นะ จะได้โล่งคอ"
โลแกนพาอีริคลุกขึ้น จากนั้นก็เดินเข้าไปในครัว ปล่อยให้เวดนอนต่อไปก่อน ไว้อาหารเช้าเสร็จแล้วค่อยไปเรียกเหมือนทุกๆ วัน
"เหมือนกันครับ คิดถึงคุณมากๆ เลยล่ะ" โลแกนว่าอย่างอารมณ์ดี "มาครับ ผมจะชงน้ำขิงให้นะ จะได้โล่งคอ"
โลแกนพาอีริคลุกขึ้น จากนั้นก็เดินเข้าไปในครัว ปล่อยให้เวดนอนต่อไปก่อน ไว้อาหารเช้าเสร็จแล้วค่อยไปเรียกเหมือนทุกๆ วัน
โลแกนเดินมาหาลูกน้อยที่ยังหลับอยู่อย่างน่ารัก
"ลอร่า อรุณสวัสดิ์ค่ะ" โลแกนลูบหน้าลูบตาลูกน้อยอย่างเอ็นดู ลอร่ายังคงงัวเงียอยู่จึงพลิกตัวมาหาคนเป็นแม่แล้วเกาะตักโลแกนนอนต่อ ทำเอาคนเป็นแม่อดหัวเราะไม่ได้
โลแกนเดินมาหาลูกน้อยที่ยังหลับอยู่อย่างน่ารัก
"ลอร่า อรุณสวัสดิ์ค่ะ" โลแกนลูบหน้าลูบตาลูกน้อยอย่างเอ็นดู ลอร่ายังคงงัวเงียอยู่จึงพลิกตัวมาหาคนเป็นแม่แล้วเกาะตักโลแกนนอนต่อ ทำเอาคนเป็นแม่อดหัวเราะไม่ได้
"อิอิ น้าเวด~ จิมมี่ๆ~ ตื่นๆ พร้อมออกผจญภัยแล้ว~~"
เจมส์ลืมตามองหลานชายตัวน้อยอย่างงัวเงีย ลืมไปเลยว่าบ้านนี้ตื่นเช้ากันมากจริงๆ
"อืม... โอเคๆ ตื่นแล้วๆ ไหนดูสิ เจ้าชายล้างหน้าแปรงฟันพร้อมหรือยัง?"
"อิอิ น้าเวด~ จิมมี่ๆ~ ตื่นๆ พร้อมออกผจญภัยแล้ว~~"
เจมส์ลืมตามองหลานชายตัวน้อยอย่างงัวเงีย ลืมไปเลยว่าบ้านนี้ตื่นเช้ากันมากจริงๆ
"อืม... โอเคๆ ตื่นแล้วๆ ไหนดูสิ เจ้าชายล้างหน้าแปรงฟันพร้อมหรือยัง?"
"ยะ อยากทำครับ อยากมากๆ เลย" ลีโอพอลด์รีบตอบ ทำเอาโลแกนยิ้มอย่างดีใจ
"ดีเลย งั้นเดี๋ยวครั้งนี้ไปดูที่ที่จะทำร้านอาหารด้วยกันเลยเน๊อะ"
ลีโอพอลด์ยิ้มรับอย่างดีใจมากๆ เลย
"ยะ อยากทำครับ อยากมากๆ เลย" ลีโอพอลด์รีบตอบ ทำเอาโลแกนยิ้มอย่างดีใจ
"ดีเลย งั้นเดี๋ยวครั้งนี้ไปดูที่ที่จะทำร้านอาหารด้วยกันเลยเน๊อะ"
ลีโอพอลด์ยิ้มรับอย่างดีใจมากๆ เลย
"พอเลยครับ ไม่ใช่เด็กอนุบาลไปโรงเรียนวันแรกเสียหน่อย มื้อเที่ยงทานอะไรดีครับ?"
"พี่สั่งมาแล้วค่ะ เห็นว่าน้องยุ่ง ถ้าออกไปกินข้างนอกกลัวว่าน้องจะเหนื่อย พี่เลยสั่งบัตเตอร์ชิกเก้นมาให้"
"พอเลยครับ ไม่ใช่เด็กอนุบาลไปโรงเรียนวันแรกเสียหน่อย มื้อเที่ยงทานอะไรดีครับ?"
"พี่สั่งมาแล้วค่ะ เห็นว่าน้องยุ่ง ถ้าออกไปกินข้างนอกกลัวว่าน้องจะเหนื่อย พี่เลยสั่งบัตเตอร์ชิกเก้นมาให้"
"ใจเย็นๆ ก่อนนะครับ รอให้ลูกรู้เรื่องรู้ราวกว่านี้ก่อนนะ บางทีแกอาจจะแค่ชอบช่วยเหลือเฉยๆ ก็ได้" โลแกนหัวเราะ อีริคนี่เอาใจลูกจริงๆ
"ผมรู้ครับ แค่วางแผนไว้เฉยๆ โตขึ้นลูกอาจจะอยากทำอย่างอื่นมากกว่าก็ได้"
"ใจเย็นๆ ก่อนนะครับ รอให้ลูกรู้เรื่องรู้ราวกว่านี้ก่อนนะ บางทีแกอาจจะแค่ชอบช่วยเหลือเฉยๆ ก็ได้" โลแกนหัวเราะ อีริคนี่เอาใจลูกจริงๆ
"ผมรู้ครับ แค่วางแผนไว้เฉยๆ โตขึ้นลูกอาจจะอยากทำอย่างอื่นมากกว่าก็ได้"
"โชคดีไปนะแกที่ฉันอยู่แถวนี้พอดี" อีริคโบกมือบอกปัดอย่างไม่ใส่ใจ ไม่รู้เลยว่าไอ้เจ้านี่มันรอดมาจนป่านนี้ได้ยังไง
"เพราะผม พี่เวดถึงเจ็บตัวแบบนี้" ลีโอพอลด์น้ำตาหยด ทำไมต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ในวันดีๆ ด้วยก็ไม่รู้
"โชคดีไปนะแกที่ฉันอยู่แถวนี้พอดี" อีริคโบกมือบอกปัดอย่างไม่ใส่ใจ ไม่รู้เลยว่าไอ้เจ้านี่มันรอดมาจนป่านนี้ได้ยังไง
"เพราะผม พี่เวดถึงเจ็บตัวแบบนี้" ลีโอพอลด์น้ำตาหยด ทำไมต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ในวันดีๆ ด้วยก็ไม่รู้
"อืม..." อีริครับคำอยู่ในลำคอ "ขอบใจที่เป็นธุระเรื่องบ้านให้ด้วยเหมือนกัน"
พอว่าแบบนั้นจบ ทั้งคู่ก็ค่อยๆ หลับไป โดยไม่ทันสังเกตุเลยว่ามีอีกคนที่แอบยิ้มอยู่ในความมืดอยู่ตรงกลาง
"อืม..." อีริครับคำอยู่ในลำคอ "ขอบใจที่เป็นธุระเรื่องบ้านให้ด้วยเหมือนกัน"
พอว่าแบบนั้นจบ ทั้งคู่ก็ค่อยๆ หลับไป โดยไม่ทันสังเกตุเลยว่ามีอีกคนที่แอบยิ้มอยู่ในความมืดอยู่ตรงกลาง
"พี่เวด!" คนน้องร้องเรียก และรีบเข้ามาพยุงตัวคู่หมั้นเอาไว้
"นายน่ะ ลูกชายท่านเทศมนตรีของเมืองใช่ไหม? บอกพ่อนายด้วยล่ะว่าเร็วๆ นี้ ฉันจะไปเยี่ยม" อีริคกล่าวเสียงแข็ง
"พี่เวด!" คนน้องร้องเรียก และรีบเข้ามาพยุงตัวคู่หมั้นเอาไว้
"นายน่ะ ลูกชายท่านเทศมนตรีของเมืองใช่ไหม? บอกพ่อนายด้วยล่ะว่าเร็วๆ นี้ ฉันจะไปเยี่ยม" อีริคกล่าวเสียงแข็ง
"แถวยาวจังนะคะ เดี๋ยวปะป๊าให้คนไปจัดการให้นะ" อีริคว่าพร้อมกับพยักเพยิดไปทางลูกน้องให้จัดการให้หน่อย
"เดี๋ยวก่อน คุณจะทำอะไรน่ะครับ?" โลแกนรีบท้วง เพราะดูแล้วว่าอีริคต้องให้คนไปจัดการแซงคิวซื้อไอติมให้ลอร่าแน่ๆ เลย
ให้ตายสิ พึ่งจะชมในใจไปหมาดๆ
"แถวยาวจังนะคะ เดี๋ยวปะป๊าให้คนไปจัดการให้นะ" อีริคว่าพร้อมกับพยักเพยิดไปทางลูกน้องให้จัดการให้หน่อย
"เดี๋ยวก่อน คุณจะทำอะไรน่ะครับ?" โลแกนรีบท้วง เพราะดูแล้วว่าอีริคต้องให้คนไปจัดการแซงคิวซื้อไอติมให้ลอร่าแน่ๆ เลย
ให้ตายสิ พึ่งจะชมในใจไปหมาดๆ
#wolverinewednesday #wolverine #hughjackman #xmen #loganhowlett #poolverine #deadclaws #marvel
#wolverinewednesday #wolverine #hughjackman #xmen #loganhowlett #poolverine #deadclaws #marvel
พวกเขาพักผ่อนกันสบายๆ ใต้ร่มไม้ในสวนสาธารณะ พูดคุยเรื่องอนาคตด้วยกันอย่างสนุกสนาน ทานอาหารกลางวันกัน แล้วก็นอนเล่นนิดหน่อยจนกระทั่งคล้อยบ่ายที่แดดเริ่มจะแรงแล้ว เวดเลยชวนลีโอพอลด์กลับบ้าน
"เราซื้อสเต็กดีๆ ไปฝากลุงกับป้าดีไหมครับ ผมไม่อยู่ทั้งวัน พวกท่านอาจจะเหนื่อย" ลีโอถามความเห็นเวด
พวกเขาพักผ่อนกันสบายๆ ใต้ร่มไม้ในสวนสาธารณะ พูดคุยเรื่องอนาคตด้วยกันอย่างสนุกสนาน ทานอาหารกลางวันกัน แล้วก็นอนเล่นนิดหน่อยจนกระทั่งคล้อยบ่ายที่แดดเริ่มจะแรงแล้ว เวดเลยชวนลีโอพอลด์กลับบ้าน
"เราซื้อสเต็กดีๆ ไปฝากลุงกับป้าดีไหมครับ ผมไม่อยู่ทั้งวัน พวกท่านอาจจะเหนื่อย" ลีโอถามความเห็นเวด
"ก็มันของที่คุณซื้อมา ผมจะทำเฉพาะส่วนของตัวเองกับลูกได้ยังไงกันล่ะ" โลแกนว่า เขาพยายามเลี่ยงที่จะพูดว่าเขาทำให้อีริคด้วยจริงๆ นั่นแหละ ใครจะไปยอมรับกันล่ะ
"ก็มันของที่คุณซื้อมา ผมจะทำเฉพาะส่วนของตัวเองกับลูกได้ยังไงกันล่ะ" โลแกนว่า เขาพยายามเลี่ยงที่จะพูดว่าเขาทำให้อีริคด้วยจริงๆ นั่นแหละ ใครจะไปยอมรับกันล่ะ
สามีหนุ่มจูบลงบนปากเรียวสวยอย่างเร่าร้อน มือขยับลูบไล้จนลงไปถึงช่องทางหวาน สอดใส่นิ้วเข้าไปอย่างนุ่มนวล เรียกเสียงครางจากคนหน้าหวานที่หลับตาลงจากความเสียวซ่านอย่างน่ารัก
สามีหนุ่มจูบลงบนปากเรียวสวยอย่างเร่าร้อน มือขยับลูบไล้จนลงไปถึงช่องทางหวาน สอดใส่นิ้วเข้าไปอย่างนุ่มนวล เรียกเสียงครางจากคนหน้าหวานที่หลับตาลงจากความเสียวซ่านอย่างน่ารัก