日本に行きたいなぁ。

ต่อให้เราแพ้อีกก็ห้ามเปนอิกนอนะทุกคน การเมืองมันไม่ได้จบแค่เลือกตั้ง เรายังต้องไปกันอีกไกล ถ้าเลิกสนใจการเมืองเพราะพรรคที่เลือกแพ้ก็จบแล้ว ใครจะช่วยเราได้ คือเราไปเลือกตั้งไม่ใช่เพราะอยากให้ใครชนะ แต่เราไปเลือกเพราะเราอยากมีชีวิตที่ดีกว่านี้ เราอยากเห็นประเทศนี้มันดีกว่านี้ ยังคงเชื่อเสมอว่าประเทศนี้มันดีขึ้นกว่านี้ได้ ไม่ใช่เพราะพรรคไหน แต่ด้วยพวกเราปชชนี่แหละ

Your voice matters! #8กุมภากาเห็นชอบ

🤏🏻🤏🏻

Pocket moneyไปญปชั้นคงหมดไปกับรองเท้า ประเด็นคือจะเจอร้านมั้ยน้อออ กระเป๋าก้ยังไม่ได้จัด 😶‍🌫️🫠🫠

#backyardinthevase
#มัดเมฆxแจกันวันนี้

09.05.2025
ดอกที่ตั้งใจจะจัดเมื่อวานคือดอกขจร วันนี้หาเพื่อนกลุ่มใหม่ได้เป็นเถาดอกสีเหลืองที่แม่โยนเมล็ดไว้แล้วขึ้น เดาว่าบัตเตอร์นัท ซึ่งทำให้แปลกใจตรงที่ดอกดูบอบบางแต่กลับสู้แดดมาก กลีบไม่สลดเลยแต่ใบไปก่อนแล้วจ้า พับตามขอบชามเลย เสริมความฟูด้วยเข็มอินเดียสีขาวและดอกโหระพาที่เคมีสาธารณะมาก เข้าได้กับเกือบทุกดอกทุกแจกัน

ชอบเอารูปดอกไม้ที่ถ่ายเองไปเป็นปกฟิครอร. ไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรหรอก แค่อยากใช้รูปตัวเองเฉย ๆ อารมณ์คนแก่สวัสดีตอนเช้านั่นแหละ

ทวิตเล่นไม่ได้ ชั้นเหมือนผุ้ป่วยระยะสุดท้าย กลับมาสิวร้พพ

แรงบันดาลใจในการไปเรียนของชั้นพนคือมัทะเต้าอั้นน

;-;;;

เวลาเจอคนพูดคุยเรื่องหนังสือด้วยแล้วดีจาง 🫠

🚹🛅

หมดแรงแบบหมด หัวชั้นไม่รับอะไรแล้ส

🗂️🤳

อ่านอันนี้แล้วเหมือนได้ย้อนไปในความทรงจำช่วงนั้นเลยอะ 🫠

คิดเหมือนกันว่าวิธีดีลกับความเส็งเคร็งในชีวิตคือต้องอยู่ไปก่อน you have to live despite โอกาสที่จะแย่กว่านี้มันมี แต่ขณะเดียวกันก็มีโอกาสดีขึ้น แล้วพอชีวิตห่วยมากๆ มันกระเตื้องขึ้นมาได้นิดนึง เรากลายเป็นคน appreciate เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ขึ้นมาได้เลย ชีวิตมันสอนให้เราถ่อมเนื้อถ่อมตัวจริงๆ

อ่าน Ms.Kent & Me จบแล้ว แอบอึ้งเบา ๆ ที่มันจบตรงนี้เลยเหรอ โดยรวมแล้วชอบมากเลย ชอบภาษาของคุณลาดิดมาก ชอบบรรยากาศริมทะเล อ่านแล้วนึกถึงตอนไปทะเล ตอนที่อยู่เฉย ๆ ฟังเสียงคลื่น เป็นหนังสือที่คนรักทะเลแบบฉันชอบมาก แถมอ่านแล้วได้กลิ่นอายในการรำลึกถึงความทรงจำเก่า ๆ ในตอนที่เรายังเด็กเหมือนตอนอ่านนักอ่านคนสุดท้ายเลย ปยที่ฉันชอบมากในเล่ม: จะแปลกอะไร ก็หล่อนเพี้ยน…

HNY 2026 เหมือนยังอยู่กลางปีที่แล้วอยู่เลย ;-;;;

อายเลิปราเมง 💘

📚✍️

ถ้าไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นรักที่ดียังไง ลองใจดีกับตัวเองทีละนิดนึงก็ได้ ทำอะไรพลาดก็ไม่ต้องไปซ้ำตัวเองเพิ่ม ใจดีกับตัวเองให้เหมือนกับใจดีกับคนทั้งโลก กอดและปลอบโยนตัวเอง เข้าใจว่ามันทำยาก แต่ถ้าเราไม่ทำก็ไม่มีใครทำให้เรา สุดท้ายทุกคนก็มองตัวเองเป็นสำคัญ การใช้ชีวิตรวมถึงความรักเหมือนการวิ่งมาราธอน ล้มจุดนี้ก็ประคองตัวเองวิ่งใหม่ ค่อยไปทีละก้าวทีละเมตรจนถึงจุดนึงเรามองกลับมาก็พบว่าวิ่งมาไกลแล้ว

ชอบถ่ายท้องฟ้าเก็บไว้เล่น ๆ ค่ะ (ที่จริงชอบถ่ายพระจันทร์) แบบโนฟิลเตอร์ สวยมั่งไม่สวยมั่ง 😆

บางเรื่องก็คงรู้สึกผิดไปตลอดชีวิตจริงๆ น้อ ทำอะไรไม่ได้นอกจากจดจำมันเอาไว้

ความรุนแรงจากสภาพอากาศมันแรงขึ้นเรื่อยๆ แล้วผู้สูงวัยก็เพิ่มขึ้นทุกวัน การอพยพก็น่าจะยากขึ้น แผนรับมือภัยพิบัติก็แทบไม่มี การเตือนภัยก็มีบ้างไม่มีบ้าง เราจะอยู่กันยังไงวะ การเตรียมพร้อมรับมือด้วยทุนส่วนตัวเองก็ไม่ใช่จะทำได้ทุกคนนะ