แสงแดดยามบ่ายทาบทับลงบนกลุ่มผมวัยรุ่นที่กำลังหัวเราะเล่นน้ำริมทะเล เสียงคลื่นซัดฝั่งประสานคลอไปกับเสียงหัวเราะ เรย์จินั่งมองภาพนั้น ราวกับเป็นช่วงเวลาที่มิอาจลืมเลือน
แต่เมื่อราตรีมาเยือน ทะเลที่แสนหวานนี้กลับแปรเปลี่ยนไปเป็นอื่น….
แสงแดดยามบ่ายทาบทับลงบนกลุ่มผมวัยรุ่นที่กำลังหัวเราะเล่นน้ำริมทะเล เสียงคลื่นซัดฝั่งประสานคลอไปกับเสียงหัวเราะ เรย์จินั่งมองภาพนั้น ราวกับเป็นช่วงเวลาที่มิอาจลืมเลือน
แต่เมื่อราตรีมาเยือน ทะเลที่แสนหวานนี้กลับแปรเปลี่ยนไปเป็นอื่น….
ช่วยเอาของพวกนี้ออกไปทีจะได้มั้ยครับ!?)
ช่วยเอาของพวกนี้ออกไปทีจะได้มั้ยครับ!?)
[แยกรูท | 19:00 pm | งานทานาบาตะในโรงเรียน]
เรย์จิถือทังซะคุในมือ สายตากวาดมองหากิ่งไม้ที่คนน้อยที่สุด
แต่สายลมเจ้ากรรมกลับพัดออกจากมือ กระดาษสีแดงปลิวผ่านฝูงชน ร่อนลงบนพื้น คว่ำหน้าลงพอดิบพอดีเขาโล่งใจที่อย่างน้อยข้อความที่ตั้งใจเขียนก็ยังไม่มีใครเห็น
แต่ในจังหวะที่กำลังจะก้มตัวลง สายตากลับสบเข้ากับ (คุณ) ที่ยืนอยู่ตรงหน้า
[แยกรูท | 19:00 pm | งานทานาบาตะในโรงเรียน]
เรย์จิถือทังซะคุในมือ สายตากวาดมองหากิ่งไม้ที่คนน้อยที่สุด
แต่สายลมเจ้ากรรมกลับพัดออกจากมือ กระดาษสีแดงปลิวผ่านฝูงชน ร่อนลงบนพื้น คว่ำหน้าลงพอดิบพอดีเขาโล่งใจที่อย่างน้อยข้อความที่ตั้งใจเขียนก็ยังไม่มีใครเห็น
แต่ในจังหวะที่กำลังจะก้มตัวลง สายตากลับสบเข้ากับ (คุณ) ที่ยืนอยู่ตรงหน้า
เมื่อถึงตาของเขา ดวงตากวาดมองผู้คนรอบตัวด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“สวัสดีครับ”
“…. ชูเอ็น เรย์จิ จะเรียกแค่ ‘เรย์จิ’ เฉยๆ ก็ได้ ยินดีที่ได้รู้จัก…”
แต่น้ำเสียงกลับสุภาพและเปี่ยมด้วยมารยาทจนชวนให้รู้สึกวางใจ ทว่าในความเงียบที่แผ่ปกคลุมรอบตัว เขากลับรู้สึกเหมือนเสียงหัวใจตัวเองดังชัดเกินไป
‘อยากกลับไปนั่งที่แล้ว///…’
เมื่อถึงตาของเขา ดวงตากวาดมองผู้คนรอบตัวด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“สวัสดีครับ”
“…. ชูเอ็น เรย์จิ จะเรียกแค่ ‘เรย์จิ’ เฉยๆ ก็ได้ ยินดีที่ได้รู้จัก…”
แต่น้ำเสียงกลับสุภาพและเปี่ยมด้วยมารยาทจนชวนให้รู้สึกวางใจ ทว่าในความเงียบที่แผ่ปกคลุมรอบตัว เขากลับรู้สึกเหมือนเสียงหัวใจตัวเองดังชัดเกินไป
‘อยากกลับไปนั่งที่แล้ว///…’
[โรลปิด | @thk-kazuma.bsky.social @thktajibanaharuki.bsky.social ]
เมื่อเสียงประกาศจบลงเสียงผู้คนภายในฮอลล์ก็เริ่มดังขึ้น บรรยากาศรอบข้างดูวุ่นวายขึ้นมาทันตา
เรย์จิยืนนิ่งอยู่สังพักก่อนสังเกตคนรอบข้างที่เริ่มเปิดซอง เพื่อเช็คดูบัตรนักเรียนของตน เมื่อเห็นแบบนั้นก็ไม่รอช้า เขาเปิดซองขึ้นพร้อมหยิบบัตรนักเรียนที่ควรจะเป็นของตนขึ้นมา
[+]
[โรลปิด | @thk-kazuma.bsky.social @thktajibanaharuki.bsky.social ]
เมื่อเสียงประกาศจบลงเสียงผู้คนภายในฮอลล์ก็เริ่มดังขึ้น บรรยากาศรอบข้างดูวุ่นวายขึ้นมาทันตา
เรย์จิยืนนิ่งอยู่สังพักก่อนสังเกตคนรอบข้างที่เริ่มเปิดซอง เพื่อเช็คดูบัตรนักเรียนของตน เมื่อเห็นแบบนั้นก็ไม่รอช้า เขาเปิดซองขึ้นพร้อมหยิบบัตรนักเรียนที่ควรจะเป็นของตนขึ้นมา
[+]
(วิ่งมาแปะใบโคเรย์จิคุงค่ะ สามารถเสนอเพิ่มนอกจากนี้ได้นะคะ มีทั้งโคแบบปกติและสเปเชียลเลย✨)
Fav / DM / Mentions : สนใจโค
RE : เนียนรู้จัก, ช่วยหาเพื่อน
𝑫𝒐𝒄. bit.ly/4kVpf4i
(วิ่งมาแปะใบโคเรย์จิคุงค่ะ สามารถเสนอเพิ่มนอกจากนี้ได้นะคะ มีทั้งโคแบบปกติและสเปเชียลเลย✨)
Fav / DM / Mentions : สนใจโค
RE : เนียนรู้จัก, ช่วยหาเพื่อน
𝑫𝒐𝒄. bit.ly/4kVpf4i
“ไม่เห็น...ผมไม่เห็นอะไรทั้งนั้นแหละ..“
”ย- อย่ามาลูบหัวกันนะ! ผมไม่ได้ชอบซักนิด“
____________
🦋終焉 黎司 • ชูเอ็น เรย์จิ
| ชมรมวิจัยสิ่งลี้ลับ | Y.1
____________
𝑫𝒐𝒄. bit.ly/4kVpf4i
(𝑫𝑴 / 𝑪𝒐-𝒐𝒑 / 𝑹𝒐𝒍𝒆 - [𝟐𝟒/𝟕])
“ไม่เห็น...ผมไม่เห็นอะไรทั้งนั้นแหละ..“
”ย- อย่ามาลูบหัวกันนะ! ผมไม่ได้ชอบซักนิด“
____________
🦋終焉 黎司 • ชูเอ็น เรย์จิ
| ชมรมวิจัยสิ่งลี้ลับ | Y.1
____________
𝑫𝒐𝒄. bit.ly/4kVpf4i
(𝑫𝑴 / 𝑪𝒐-𝒐𝒑 / 𝑹𝒐𝒍𝒆 - [𝟐𝟒/𝟕])