Doc: https://bit.ly/4rvBcB9
*จ๋อม*
เสียงเบ็ดกระทบผิวน้ำ สายตาจดจ้องทุ่นตกปลาว่าจะมีปลามากินเหยื่อหรือไม่ชั่วขณะ
"นั่นสินะครับคนเยอะๆคงน่าสนุกดี"
เขาหันไปมองเพื่อนสนิทที่ดูมีความมุ่งมั่นไม่น้อย
"นายพร้อมรึยังครับสำหรับการเปิดภาคเรียน?"
เพื่อนเขาก็เพิ่งเข้า ปี1 นี่นะ
*จ๋อม*
เสียงเบ็ดกระทบผิวน้ำ สายตาจดจ้องทุ่นตกปลาว่าจะมีปลามากินเหยื่อหรือไม่ชั่วขณะ
"นั่นสินะครับคนเยอะๆคงน่าสนุกดี"
เขาหันไปมองเพื่อนสนิทที่ดูมีความมุ่งมั่นไม่น้อย
"นายพร้อมรึยังครับสำหรับการเปิดภาคเรียน?"
เพื่อนเขาก็เพิ่งเข้า ปี1 นี่นะ
ทานุมะกำมือขึ้นมาปิดปากขบขันให้กับท่าทีเริงร่าของไคโตะ ในวันที่แสงอาทิตย์ระยิบระยับต้องกับน้ำสีฟ้าแบบนี้ช่างเข้ากับอุปนิสัยของเจ้าตัวจริงๆ..
"ไคโตะคุงก็พูดเกินไป ตอนนั้นก็ส่วนตอนนั้น ตอนนี้ก็ส่วนตอนนี้สิครับ"
เขาไม่ได้ตกปลาบ่อย บางทีอาจจะลืมเลือนการตกปลาไปแล้วก็ได้
ว่าแล้วทาคุมะก็กางเก้าอี้พับแล้วกางร่มสำหรับสองที่ ไม่นานก็หย่อนตัวนั่งลงดีๆ
ทานุมะกำมือขึ้นมาปิดปากขบขันให้กับท่าทีเริงร่าของไคโตะ ในวันที่แสงอาทิตย์ระยิบระยับต้องกับน้ำสีฟ้าแบบนี้ช่างเข้ากับอุปนิสัยของเจ้าตัวจริงๆ..
"ไคโตะคุงก็พูดเกินไป ตอนนั้นก็ส่วนตอนนั้น ตอนนี้ก็ส่วนตอนนี้สิครับ"
เขาไม่ได้ตกปลาบ่อย บางทีอาจจะลืมเลือนการตกปลาไปแล้วก็ได้
ว่าแล้วทาคุมะก็กางเก้าอี้พับแล้วกางร่มสำหรับสองที่ ไม่นานก็หย่อนตัวนั่งลงดีๆ
"มองก็รู้ว่าคาตาริคุงตั้งใจทำอย่างพิถีพิถัน"
ก่อนที่เจ้าของดวงตาสีดำจะหันกลับไปโฟกัสที่เพื่อนร่วมรุ่น
" ถ้าอย่างนั้นผมขอลองลิ้มรสตรงนี้เลยได้รึเปล่า? ผมอยากลองชิมขนมที่นายตั้งใจทำ ต้องอร่อยแน่ๆเลย☀️"
ไม่ลืมที่จะขออนุญาตคนตรงหน้า
"มองก็รู้ว่าคาตาริคุงตั้งใจทำอย่างพิถีพิถัน"
ก่อนที่เจ้าของดวงตาสีดำจะหันกลับไปโฟกัสที่เพื่อนร่วมรุ่น
" ถ้าอย่างนั้นผมขอลองลิ้มรสตรงนี้เลยได้รึเปล่า? ผมอยากลองชิมขนมที่นายตั้งใจทำ ต้องอร่อยแน่ๆเลย☀️"
ไม่ลืมที่จะขออนุญาตคนตรงหน้า
ทาคุมะจับของที่พกพามาถือไว้ให้มั่น โดยไม่ลืมที่จะหันไปยิ้มให้กับเพื่อนคนข้างดังเช่นทุกครั้ง
"ตื่นเต้นจังเลยนะครับ ผมเองก็ไม่ได้ตกปลาตั้งนาน"
สายตาเหม่อมองไปยังทะเลสุดกว้างขวางไกลสุดลูกหูลูกตา
"คงต้องรบกวนไคโตะคุงเยอะเลย ฝากตัวด้วยนะครับ ☀️"
ทาคุมะจับของที่พกพามาถือไว้ให้มั่น โดยไม่ลืมที่จะหันไปยิ้มให้กับเพื่อนคนข้างดังเช่นทุกครั้ง
"ตื่นเต้นจังเลยนะครับ ผมเองก็ไม่ได้ตกปลาตั้งนาน"
สายตาเหม่อมองไปยังทะเลสุดกว้างขวางไกลสุดลูกหูลูกตา
"คงต้องรบกวนไคโตะคุงเยอะเลย ฝากตัวด้วยนะครับ ☀️"
ทาคุมะยื่นกิ๊บติดผมกลับคืนอ้อมอกเจ้าของ
"ผมเจอตกอยู่ทางนู้น เลยว่าจะส่งให้สถานีตำรวจพอดี"
"แต่ระหว่างทางเจอรุ่นพี่พอดีครับ"
สีหน้าระบายยิ้มอ่อนโยนดังเช่นทุกครั้ง
ทาคุมะยื่นกิ๊บติดผมกลับคืนอ้อมอกเจ้าของ
"ผมเจอตกอยู่ทางนู้น เลยว่าจะส่งให้สถานีตำรวจพอดี"
"แต่ระหว่างทางเจอรุ่นพี่พอดีครับ"
สีหน้าระบายยิ้มอ่อนโยนดังเช่นทุกครั้ง